Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Geometryczna Zaha

 

Czas czytania: ~4 min


pritzker 2004

 

3ib1llDB0x80DYNxLL4YcYcrHPEEK2YcBfnENrnmDsnmEIJeH0oS1oiILTdW_zahaczbmale.jpg
Tegorocznym laureatem nagrody Pritzkera została po raz pierwszy kobieta. Jest nią Zaha Hadid. Pochodzi z Iraku, ale jest obywatelem świata. Należy do grona największych gwiazd międzynarodowej architektury. Zaha Hadid urodziła się w 1950 roku w Bagdadzie. Najpierw studiowała matematykę - uzyskała licencjat na Amerykańskim Uniwersytecie w Bejrucie. Potem wyjechała do Wielkiej Brytanii i w 1972 roku rozpoczęła studia architektoniczne w Londynie. Dyplom obroniła w 1977 r. W tym samym czasie rozpoczęła współpracę ze słynnym Office of Metropolitan Architecture (OMA), których głównymi właścicielami są Rem Koolhaas i Elia Zenghelisem – ikony współczesnej „architektury progresywnej”. W 1987 roku założyła własną pracownię, która mieści się w Londynie.
x3hg9tCLQBqURCFCTvnbTscTPFgSPIjiaxs5fVoU3JUYO1vbnc9MgtLFnkiP_zahabergiselm.jpg
„Miękka” kariera Zaha Hadid należy do grona postaci w architekturze, które w swojej pracy w równym stopniu łączą intensywną działalność akademicką z praktyką projektową. Od końca lat 70-tych wykładała gościnnie na Uniwersytetach Columbia i Harvard, a także prowadziła zajęcia tzw. Master Classes w różnych szkołach na całym świecie. W 1994 roku objęła katedrę im. Kenzo Tange w Podyplomowej Szkole Designu na Uniwersytecie Harvarda. W tej chwili Hadid jest profesorem na uniwersytetach w Yale i w Wiedniu. Nie jest więc gigantem komercji, jak na przykład Norman Foster. Jej droga życiowa przypomina bardziej dokonania Petera Zumthorta – architekta, który w „miękki” sposób łączy dydaktykę z karierą projektową. Widać to zresztą w jej dorobku. Prawie wszystkie obiekty to zamówienia publiczne - muzea, galerie sztuki, instalacje, meble, wnętrza. Jest bardziej artystką niż partnerem biznesowym. Hadid podczas projektowania tworzy futurystyczne obrazy i rysunki. Są one pokazywane na całym świecie jako autonomiczne dzieła. Niektóre prace stanowią stałą część kolekcji różnych instytucji takich jak np.: Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku i Niemieckie Muzeum Architektury we Frankfurcie. Słynie też z tego, że w swojej pracy nie posługuje się komputerem. Uważa, że wszystko co narysuje się przy pomocy maszyny wygląda ładnie, a w sztuce architektury nie chodzi o piękno.
IrtRhwyzon6WHz0hE105NLdk6QK3yriPYcdwObVtue8oZnZzsHUAU0cjJVoK_zhacincinattim.jpg
Kobiecość z betonu Zaha Hadid w swej twórczości nawiązuje do związków z modernizmem. Nieprzypadkowo największym admiratorem jej twórczości był zawsze Oscar Niemeyer – uczeń Le Corbusiera. Jej ulubionymi materiałami są szkło i beton, a realizacje mają charakterystyczny, modernistyczny look – duże przeszklenia, kanciastość i dominację funkcji nad formą. Ale jest to modernizm oświecony, modernizm po lekcji dekonstrukcji. Geometria się tutaj rozjeżdża, traci homogeniczność, powtarzalność i konwencjonalność, staje się niespójna i momentami nielogiczna. Tak jak w przypadku dworca autobusowego we Strasbourgu – modernistyczne formy są podpierane przez las powichrowanych kolumn. W Muzeum Sztuki Współczesnej w Cincinatti kanciaste bryły wyglądają jak niedokładnie poskładane klocki, dają geometrię rozpływającą się w palcach, dynamiczną, fragmentaryczną, otwartą na miasto i przechodnia. Odpowiadającą na ducha naszych czasów. Jej budynki stoją w opozycji do komercyjnego, napiętego stylu high-tech uprawianego przez Normana Fostera czy Renzo Piano. Ta kobieca otwartość na przypadek, na niedopowiedzenie, na czas stanowi o jej wyjątkowości. „Hadid to dominacja wyobraźni, umiejętna gra konwencjami. Jej każdy nowy budynek jest wyzwaniem intelektualnym i przestrzenną zagadką złożoną ze znanych, wydawałoby się, symboli i elementów. Ale jej twórcza siła polega na tym, że za każdym razem potrafi złożyć te elementy w nową, niepowtarzalną całość” – pisze prof. Jorge Silvetti – jeden z jurorów nagrody. Ta betonowa kobiecość to więc siła materiału i niepewność ciągłego, twórczego poszukiwania. Późna kariera Przez całe lata 70 i 80 Hadid zajmowała się głównie meblami, instalacji i wnętrzami. Pierwsze większe zlecenie otrzymała dopiero na początku lat 90 od Rolfa Fehlbauma – dyrektora jednej z największych europejskich firm produkujących meble – Vitra GmbH. Fehlbaum (po śmierci Gianni Agnellego dołączył do grona jurorów nagrody Pritzkera) stworzył w Weil am Rhein swoiste laboratorium architektury współczesnej, gdzie realizacje stawiają najwięksi wizjonerzy współczesnej architektury - Nicholas Grimshaw, Frank O. Gehry, Tadao Ando, Alvaro Siza. Zaha ma tam dwa obiekty – budynek straży pożarnej - Vitra Fire Station (1993) i pawilon LFone Pavilion (1999). Oprócz tego do jej najważniejszych realizacji należą obiekty stacji kolejowej w Strasbourgu we Francji, skocznia narciarska Berg Isel w Innsbrucku (Austria) i Muzeum Sztuki Wspólczesnej w Cincinatti (USA). Ma na koncie dużo projektów wnętrz, a nawet scenografie, jak oprawa graficzna światowej trasy koncertowej zespołu Pet Shop Boys.
aYtzcbMANz7tpGUrjauCXdkyugK0nT6WioApJJ4uuG6H3LgETmAqa79qqq5k_logotran1.gif
Zobacz:www.miele.com.pl
Zdjęcia realizacji od góry 1. Skocznia narciarska Berg Isel, Austria 2. Muzeum Sztuki współczesnej Cincinatti, USA

Podepnij swój artykuł

tagi

Mies van der Rohe Award: polskie nominacje
Mies van der Rohe Award: polskie nominacje

EU Prize for Contemporary Architecture - Mies van der Rohe Award – to najważniejsza nagroda architek ...

Nowy obiekt architektoniczny od Art-Projekt
Nowy obiekt architektoniczny od Art-Projekt

Szkoła i przedszkole przy ul. Twardowskiego w Stargardzie – to pierwszy obiekt architektoniczny, pow ...

Rusza XI edycja Plebiscytu Polska Architektura XXL - czekamy na zgłoszenia realizacji
Rusza XI edycja Plebiscytu Polska Architektura XXL - czekamy na zgłoszenia realizacji

Zapraszamy do udziału w jedenastej edycja Plebiscytu Polska Architektura XXL, którego celem jest wsp ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera