Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Zamiast platformy

 

Czas czytania: ~3 min


WyKJCXrJKUf9Rq46OBcrOJR1UsZJzlvftS0JwFHzJWvJncUbaOcSJH5t79xu_mhpnagroda-mjednacz-2.jpg
Konkurs na projekt Muzeum Historii Polski został rozstrzygnięty tydzień temu. Decyzja jury, które palmę pierwszeństwa przyznało pracowni Paczowski et Fritsch z Luksemburga, z miejsca wywołała falę krytyki. Właściwie, po raz kolejny przerabiamy to, co działo się po ogłoszeniu wyników konkursu na projekt Muzeum Sztuki Nowoczesnej. I po raz kolejny jury swoje, a krytycy – swoje. W kontrze do opinii sędziów, którzy uznali, że zwycięski projekt – odznaczający się minimalistyczną elegancją – tworzy most nad Trasą Łazienkowską i kreuje ciekawy układ przestrzenny z bryłą Zamku Ujazdowskiego, padają zarzuty arogancji planowanego gmachu wobec zrekonstruowanego zamku i porównania do supermarketu czy magazynu. Źródłem kontrowersji jest nie tylko forma budynku, ale także maksymalne przesunięcie go w stronę zamku. Takie rozwiązanie wywołało pytania, czy aby nowy gmach, choć niższy (11 metrów), nie zdominuje dawnej siedziby królewskiej. W kontekście tych sporów prezentujemy projekt, który proponuje zupełnie inny układ przestrzenny i – wbrew wymogom konkursowym – lokuje muzeum nie bezpośrednio na platformie nad trasą, ale na skarpie naprzeciw Zamku Ujazdowskiego. Autorami tej koncepcji są architekci z warszawskiej pracowni em Jednacz Architekci – laureaci drugiej nagrody. Jak wyjaśniają autorzy projektu: „Miejsce lokalizacji budynku Muzeum było wynikiem poszukiwania punktu równowagi pomiędzy starym i nowym tak, aby nowe było uzupełnieniem i dopełnieniem historycznego układu Osi Stanisławowskiej oraz budynku Zamku Ujazdowskiego (CSW).” Taką równowagę miałyby zapewnić dwa równoważące się i nie konkurujące z sobą elementy w panoramie skarpy. Jak zapewniają autorzy projektu, posadowienie nowego gmachu na skarpie miałoby jeszcze jeden atut – umożliwiłoby wzmocnienie jej niestabilnej części dzięki zabiegom technologiczno-konstrukcyjnym związanym wyłącznie z realizacją obiektu, a więc bez stosowania jakichkolwiek dodatkowych struktur. Zamiast przykrywać trasę platformą, architekci zaproponowali wprowadzenie na przedłużeniu ul. Jazdów dodatkowej kładki pieszo-rowerowej łączącej plac przed muzeum z Zamkiem Ujazdowskim oraz drugiej kładki – tym razem pieszej – na przedłużeniu Osi Stanisławowskiej. Główne wejście do MHP znalazłoby się bezpośrednio przy Alejach Ujazdowskich, co miało powiązać nowy gmach z istniejącą strukturą urbanistyczną stolicy i jej najbardziej prestiżowym traktem komunikacyjnym. Strefa wejściowa na teren muzeum została pomyślana jako rząd monumentalnych, ażurowych słupów z betonu lub granitu, które służyłyby jako multimedialny nośnik informacji. Na plac wytyczony bezpośrednio przed głównym wejściem do budynku prowadziłaby aleja biegnąca wzdłuż Trasy Łazienkowskiej, po śladzie obecnej alei parkowej. Plac ten byłby jednocześnie miejscem powiązań komunikacyjnych z Zamkiem Ujazdowskim. Sam budynek składa się z dwóch części – większej bryły mieszczącej właściwe muzeum i część konferencyjno-edukacyjną oraz mniejszej, pełniącej funkcje administracyjno-magazynowe – spiętych łącznikiem na poziomie pierwszego piętra. Między nimi architekci wytyczyli przejście prowadzące do punktu widokowego na skarpie. Prosta, ale niesymetryczna forma budynku wynika bezpośrednio z kontekstu miejsca, a pułap jego wysokości – 12 metrów – wyznaczyła linia gzymsu wieńczącego zamek znajdujący się po przeciwnej stronie wąwozu Trasy Łazienkowskiej. Dach obiektu pomyślany został jako przedłużenie muzealnego parku i taras widokowy. Lwia jego część – z wyjątkiem przeszklonego świetlika nad ogólnodostępnym forum, mieszczącym punkt informacyjny i kasy biletowe – byłaby porośnięta trawą. Budynek miała otaczać galeria, ograniczona z zewnątrz drewnianą kolumnadą, stanowiącą jednocześnie elewacje muzeum. Wewnętrzną kompozycję budynku definiuje tzw. Ściana Imion, która dzieli przestrzenie muzealne i jest interaktywną, zmienną ekspozycją przedstawiającą zarówno najważniejsze postacie w historii Polski, jak i zwykłych obywateli. Koncepcja muzealnych wnętrz – zarówno w strefie wystaw czasowych, jak i ekspozycji stałej – zgodnie z obecnymi trendami oparta została na przekazie interaktywnym i multimedialnym.
HIT841emladyvFgr2NdPrF0nEiNA3JHNdBOuCun4b5ruQ1liH9j8p2nlWx55_mhp-jednacz-1.jpg
plGwFBOdMl9jKSHh3JXsX2TGSm2Y1ImF5XTjaWfMCyq9Is41jgEUN0AFxM1Q_mhp-jednacz-3.jpg
BXKqXJaiftGqdWoQxesPircrxIkOZbNR8t9iLboYHd8oJg9tN97eAnmhjfGv_mhp-jednacz-4.jpg
CXvA7ejZDnJe9lDSMnKx25Uvnj2VZTQf4lY3ZUPIc5ImDHPvpJ3AFgbvqIB4_mhp-jednacz-5.jpg
1VidxfBjxnNTE3C99IutNeZocwCHDUvBCYx6syQ2Tr7ytGhjQC5irBUNxwc0_mhp-jednacz-6.jpg
bg0gt5FuKZYs2ZrpMn3gdutSqiDTMmFgmlUhBcTOevaREvUIcbo1oGwaoGPH_mhp-jednacz-lot-ptaka-1.jpg
iuCo6jtlpM8hSkE2qAmeQqseyt24lNkqDpyVQxOhdQs0JSPnLQ6O0XFNMoH4_mhp-jednacz-lot-ptaka-2.jpg
e34VEGZ60P6y98gjM8q2bHPlWt6RcfNavF2gMbgexjamwUqOfFfxuvjNGkRo_mhp-jednacz-plansze.jpg

Podepnij swój artykuł

tagi

Najlepsze realizacje architektoniczne Gdańska lat 2016 – 2017
Najlepsze realizacje architektoniczne Gdańska lat 2016 – 2017

Najlepsze realizacje architektoniczne Gdańska lat 2016 – 2017 zostały właśnie docenione. Po raz drug ...

Niezwykły dom dla gości
Niezwykły dom dla gości

Dom dla gości, jaki pracownia Studio 512 zaprojektowała w Teksasie sami autorzy projektu architekton ...

Skra – wyniki konkursu architektonicznego
Skra – wyniki konkursu architektonicznego

Konkurs architektoniczny na projekt nowego zagospodarowania terenu sportowego Skra w Warszawie władz ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera