Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Nagroda OW SARP dla najlepszych prac

 

Czas czytania: ~3 min


20 maja 2015 roku Oddział Warszawski SARP wręczył nagrody dla najlepszych prac dyplomowych, obronionych w 2014 roku na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.

 

xukA1Xpl8Jh7AI5EPErECas0iq9ccfcv3KoGDN8pYPiEMgo54TW973lSWaxi_trakt-praski-malgorzata-dembowska2.jpg

Nagroda OW SARP – to dla każdego absolwenta Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej spore wyróżnienie. Zostać docenionym przez zawodową organizację i grono specjalistów z dziedziny, w które chce się rozpocząć karierę jest dla każdego młodego architekta ważnym wydarzeniem.

0mZFo8LVrx0TuuBWN6StyxN6Y3uggXLMNKaKuKz4do0Md4KkUb8xDwHn4MmW_trakt-praski-malgorzata-dembowska1.jpg

Autor: Małgorzata Dembowska

Młodzi adepci lub studenci wydziałów architektury z różnych stron Polski mogą co roku zgłaszać swoje prace do różnych konkursów. Swoje laury przyznają poszczególne oddziały SARP; dyplomy polskich i niemieckich początkujących projektantów docenia też Nagroda Integracyjna BDA-SARP. Młodych twórców chce też nagradzać Fundacja im. Stefana Kuryłowicza.

20 maja 2015 roku została wręczona Nagroda OW SARP dla najlepszych dyplomów obronionych na WAPW w 2014 roku. W skład komisji weszli architekci, przedstawiciele Warszawskiego Oddziału SARP. Byli to: Ewa Porębska, Konrad Chmielewski, Janusz Kołaczkowski, Daniel Frąc. Spośród zgłoszonych prac komisja wybrała dwa dyplomy.

Id2SGT5LsuPp6xfUnF7YVcjPHAknkpjxZkxeVwSeAU6UyKxcZLwFNvPaHI34_trakt-praski-malgorzata-dembowska3.jpg

Autor: Małgorzata Dembowska

Pierwszy z dyplomów, wyróżniony Nagrodą OW SARP powstał pod merytoryczną opieką prof. Ewy Kuryłowicz, a jego autorką jest Małgorzata Dembowska. Ten projekt nosi nazwę „Trakt Praski” i jest wizją budowy pieszo-rowerowej kładki przez Wisłę, łączącej lewo- i prawobrzeżną część Warszawy. Autorka pracy uważa, że wyraźny podział stolicy na dwie, rozdzielone rzeką części jest niekorzystny dla całego miasta, ale szczególnie dla Pragi Północ. Dlatego też swój dyplom poświęciła projektowi, który w jej mniemaniu wspomoże rewitalizację tej dzielnicy. Wizja budowy pieszo-rowerowej kładki przez Wisłę ma też wpisać się w trend „odwracania” miasta ku rzece.

„Wisła w rejonie Warszawy jest rzeką szeroką. Kładka pieszo-rowerowa o długości 400 metrów z funkcją jedynie komunikacyjną i widokową na takim dystansie może być więc niewystarczająco atrakcyjna dla potencjalnego użytkownika. Dlatego propozycją projektową jest w tym miejscu most pełniący funkcję budynku. Rozszerzenie funkcji kładki o ofertę usługową może uatrakcyjnić ciąg pieszy prowadzący na Pragę oraz jeszcze bardziej zbliżyć zarówno dwie sąsiadujące ze sobą dzielnice, jak i miasto do rzeki” - opisuje swój pomysł autorka dyplomu, wyróżnionego Nagrodą OW SARP.

rISZeT9CCfVurOX3oqcWeJRngPH68XVbFhCJ0VwaI8Gi6mXLPLLUuFhyhDIk_widok-1.jpg

Autor: Jan Bagiński

Nagroda OW SARP powędrowała także do Jana Bagińskiego. Promotorem tego dyplomu był Grzegorz Stiasny. Praca nosi tytuł „Budynek wielorodzinny otwartego kodu” i łączy kwestie architektury mieszkaniowej z... globalizacją i cyfryzacją oraz tworzeniem otwartych baz danych i dostępnych zasobów. „Czy jest możliwe uregulowanie zjawiska powielania i przetwarzania wzorców? Czy architekci mogą ograniczyć swój wpływ na projekt uznając za nadrzędne tworzenie informacyjnych ram projektowych dla indywidualnych konfiguracji na bazie decyzji użytkownika?” i opracowuje projekt, polegający na „na zbudowaniu modelu obrazującego decyzje i preferencje uczestników procesu projektowego ze szczególnym uwzględnieniem przyszłych potencjalnych mieszkańców”.

dLOSsu8G1kX9sloou9agamIl69dYyLRMXgs8UkssVP4DXYVP7j0F96ALOWNo_widok-2.jpg

Autor: Jan Bagiński

siJKUaBjmz0Il7tOWbUrGKk5NZA4HJLxiSIIcNuudkyMEQywMRtuQTtIZyR7_widok-3.jpg

Autor: Jan Bagiński

YUXFMaI2re7OsW3Q3K5PLb0zk9za7CHc4iZRyeWQpwekTpoi9PR9czlZY18e_widok-4.jpg

Autor: Jan Bagiński

Aby swój pomysł przybliżyć odbiorcom Jan Bagiński na obszarze, wyznaczonym ulicami Hożą, Mokotowską, Wilczą i Kruczą w Warszawie zaprojektował osiedle, odpowiadające śródmiejskiemu charakterowi działki, a także aktywnościom mieszkańców. Jednocześnie domy zaprojektowano tak, by ich formy oraz układ przestrzenny były maksymalnie elastyczne i podatne na modyfikacje. „Architekt powinien zadbać by projekt, którego jest współuczestnikiem nie zdewaluował się zbyt szybko. Powinien przewidzieć możliwość wprowadzania zmian – dostosowania do mody, nowych potrzeb funkcjonalnych, zmiennych warunków ekonomicznych. Projektowanie na bazie dostępnych rozwiązań pozwoliłoby na oszczędność zasobów, czasu i przestrzeni” - pisze Jan Bagiński.

Źródło informacji: sarp.warszawa.pl


Podepnij swój artykuł

tagi

Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia
Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia

Projekt architektoniczny tego domu jednorodzinnego zdeterminowało jego położenie: na stoku skarpy, n ...

Budynek jako pomnik
Budynek jako pomnik

Budynek – pomnik, miejsce pamięci połączone z dziełem architektonicznym – to pomysł, który nie jest ...

Mies van der Rohe Award: polskie nominacje
Mies van der Rohe Award: polskie nominacje

EU Prize for Contemporary Architecture - Mies van der Rohe Award – to najważniejsza nagroda architek ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera