Symulacja erozji - Sztuka architektury

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Symulacja erozji

 

Czas czytania: ~4 min


centrum nauki kopernik

 

ljlTz5zUmaNTCpbA1E1vt3yDkWztZCm18sgNd0lFzCZp6tVZI4hYHujtNj2j_kopernik0.jpg
Projekt Centrum Nauki Kopernik jest próbą odtworzenia w architekturze naturalnego procesu powstawania „krajobrazu” Celem projektu było zgłębienie „idei krajobrazu” i uczynienie z niej obszaru eksploracji współczesnej architektury. Krajobraz stanowi podstawowy element struktury projektu architektonicznego. Z mentalnego, wizualnego, konceptualnego obrazu krajobrazu tworzy się wizja nowej, możliwej rzeczywistości. Natura, surowiec, to wyjściowy punkt do budowania związku z architekturą. Natura nie istnieje jako byt samoistny, lecz związana jest ze swoim kontekstem i technologią. Tak więc nowy kod krajobrazowy zmienia konotację samego krajobrazu. Zmienia jego wartość semantyczną w tym sensie, że dzięki nowym interpretacjom nabiera on innego przesłania estetycznego. Krajobraz to, inny niż natura-krajobraz, produkt uboczny - owoc wyobraźni i projektu. W proponowanej koncepcji zagospodarowania terenu Centrum Nauki Kopernik proces historyczny i współczesna miejska zabudowa pełnią rolę infrastruktury. Procesu architektonicznego nie można odróżnić od procesu krajobrazowego. Strategia. Propozycja projektowa dąży do odzyskania charakterystycznych elementów topografii obszarów styku lądu i wody: plaża, rozlewiska i wzgórza. W projekcie implikuje to szereg przedsięwzięć o zróżnicowanych zakresach interwencji (ze względu na oczekiwania spełnienia różnych potrzeb). Zmieniają one krajobraz w jego zasadniczych i metaforycznych elementach: wzorce parcelacji, modelowanie wzgórz i niecek, bloki wegetacji, tworzenie ikon współczesnych przestrzeni publicznych. Koncept - Logika fenomenu erozji. Nowa jakość krajobrazowa powstaje w wyniku symulacji procesu erozji rzecznej oraz wód opadowych. Największy fenomen „rzecznej i deszczowej aktywności”- erozja- staje się sceną dla powstania nowego kodu krajobrazowego- wolnostojących obiektów krajobrazowych. Struktura funkcjonalno-programowa CNK i Parku Odkrywców. Kompleks CNK wraz z budynkiem dawnej elektrociepłowni Powiśle i Biblioteką Uniwersytetu Warszawskiego tworzy nowy układ urbanistyczny w tej części miasta. Ma on funkcję naukowo-kulturalną z wyraźnie zdefiniowanymi przestrzeniami publicznymi. Rdzeniem kompozycyjnym i funkcjonalnym CNK i Parku Odkrywców jest 16 metrowej szerokości promenada biegnąca równolegle do Wisły, która łączy tereny kompleksu z obszarem parkowym i bulwarami nadrzecznymi na południu (za mostem Świętokrzyskim) i ogrodami Biblioteki UW na północy. Jej częścią wewnątrz Centrum jest agora. Dzięki takiemu układowi możliwa jest do inscenizacja sekwencyjnej podróży poprzez świat nauki, kultury, zabawy. Podróży wykraczającej poza wnętrze budynku Centrum. Przyjęta struktura przestrzenna CNK pozwala na realizowanie różnych scenariuszy użytkowych w kontynuacji z otaczającymi Centrum terenami parkowymi oraz uwzględniających autonomię poszczególnych jego segmentów. Rozwiązania konstrukcyjne i instalacje. CNK jest kompleksem budynków o dwóch kondygnacjach naziemnych i wysokości 12 m (lokalne przewyżki do 16 m wysokości: platforma widokowa planetarium oraz punkt zawieszenia wahadła Foucault’a) i jednej kondygnacji podziemnej ( w części podziemnej zaproponowano opcję zlokalizowania parkingu dla pracowników i gości Centrum z międzypiętrem technicznym). Rozwiązania konstrukcyjne zostały przyjęte w ten sposób, aby zapewnić przede wszystkim maksymalną swobodę w aranżacji przestrzeni wystawienniczej (ekspozycje stałe i czasowe). Stropy segmentu A i B zaprojektowano w konstrukcji stalowej, w formie rusztu z blachownic spawanych o wysokości od 1, 20 m do 1,60 m, opartych na siatce słupów 8,0 m x 8,0 m w kondygnacji podziemnej oraz na siatce 16,0 m x 24,0 m w kondygnacjach naziemnych. Instalacje poprowadzone będą w przestrzeniach stropowych. Fundament części kompleksu znajdującego się nad tunelem Wisłostrady będzie rozwiązany w sposób zapewniający przekazanie większości obciążeń na ściany tunelu. Przewiduje się oddzielenie konstrukcyjne nowego budynku od konstrukcji tunelu w celu wyeliminowania przekazywania drgań i efektów dynamicznych spowodowanych obciążeniami komunikacyjnymi. Kopuła planetarium wykonana jest w konstrukcji stalowej jako samonośny układ giętych dwuteowników oprowadzonych w układzie południkowym i równoleżnikowym. W dolnej i górnej części kopuły zastosowano pierścieniowe belki zamykające. Rozwiązania materiałowe. Pierwotna relacja pomiędzy krajobrazem a architekturą jest skonkretyzowana w projekcie CNK do jednostki fizycznej. To łącze pomiędzy formą i „nieformą” o perforacje w dużej „jamie”. „Jama” jest przkryta przez typową wegetację otaczającego krajobrazu. (ogrody na dachu Centrum). Całość kompleksu otoczona jest parawanem z polerowanych, czarnych, kamiennych, pionowych żaluzji, które regulują dopływ światła do wnętrza Centrum Nauki. Chronią jego tajemnicę: „misterium naszych początków”. W zależności od pory dnia, roku i kąta rozwarcia żaluzji elewacja CNK w krańcowych wypadkach definiowana jest jako szczelna kurtyna opasająca terytorium Centrum Nauki lub skóra ukazująca życie organizmu, przepuszczająca impulsy z zewnątrz. Projekt Centrum nauki Kopernik skład zespołu autorskiego: Skład autorski: Dr inż. arch. Jan Kubec Mgr inż. arch. Magdalena Gilner Dr inż. arch. Zbyszko Bujniewicz Dr inż. arch. Michał Tomanek Współpraca autorska: Katarzyna Łakoma inż. arch Bartłomiej Polek – stud. W.A.Pol.Śl. Konsultacje: Konstrukcja: mgr inż. Andrzej Sitko, Ove Arup Polska, Technologia budynku planetarium: z-ca dyr. Planetarium i Obserwatorium Astronomicznego im. M. Kopernika w Chorzowie Stefan Janta Współpraca techniczna: Tomasz Grzyb– stud. W.A.Pol.Śl. Dawid Barteczko– stud. W.A.Pol.Śl. Kosma Gmerek– stud. W.A.Pol.Śl. Marcin Góra– stud. W.A.Pol.Śl. Hubert Walusiak– stud. W.A.Pol.Śl.
UT2V246zloSH3n0cqCaDdlDYvu5iqCzE6h2vDlLRvzgIqI5EF1Z0ctyT8Bgv_kopernik01.jpg
HPj72EqzoheSe93DeX6Up0t70WnVTv5aUZAb2fQL7noKoNNjDUIBT77JJleQ_kopernik02.jpg
6CefRCxQDD312Cel26WsiyFVY9WmAEi5wVQ1YoTCgaHqyQGpGereEPEF3TyR_kopernik21.jpg
cVA1E7V6lAPr7YfrLTkCDviNqYpdLEYH3PG4KUiNMfijyXdBBNO25RBd3AEi_kopernik31.jpg
gxB415sQFiEHns8AE9J4Uy8lS7XAFdRcirl8iRE1tmg5Y34zosNe0jrlCTPe_kopernik111.jpg

Brałeś udział w projekcie? Opowiedz nam swoją historię.

tagi

CWA House – nieregularna bryła architektoniczna od Beczak / Beczak Architekci
CWA House – nieregularna bryła architektoniczna od Beczak / Beczak Architekci

CWA House – realizacja architektoniczna z pracowni Beczak / Beczak Architekci – powstała niedaleko W ...

Dom Kota – niezwykła realizacja architektoniczna pod Szczecinem
Dom Kota – niezwykła realizacja architektoniczna pod Szczecinem

Dom Kota – to budynek dla zwierząt. Powstał na terenie schroniska w miejscowości Dobra pod Szczecine ...

Mieszkanie Plus w Krakowie 2018 - wyniki konkursu architektonicznego
Mieszkanie Plus w Krakowie 2018 - wyniki konkursu architektonicznego

Wyniki konkursu architektonicznego na projekt osiedla w programie Mieszkanie Plus w Krakowie ogłoszo ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera