Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Z przytupem

 

Czas czytania: ~2 min


SdPtSr8Zia8JZkogvPKAAF24j4m4oZfpnACMvEZcKMD3taGdUVCbIYI5cwVU_house-of-convexities.jpg
Od wieków wskazuje się na związek architektury i muzyki. Zakładając, że to prawda, nie można również wykluczyć analogii architektury i tańca, który jest przecież „plastyczną” formą muzyki, przełożeniem dźwięków na ruchome obrazy. A stąd już tylko krok do ilustracji statycznej, operującej językiem architektonicznym. Inspiracją dla zaprojektowanego przez hiszpańskiego architekta Antonio Cardillo „Domu Wypukłości” (House of Convexities) w Barcelonie było flamenco. Jako wielbiciel tego tańca, Cardillo chciał przełożyć na język architektury jego dynamikę, energię i niezwykłą plastyczność. Płynne linie budynku, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz, naśladują ruchy tancerki: łuki, zakręty i wypukłości ścian i sufitów są architektoniczną trawestacją pełnego pasji hiszpańskiego tańca, mają przywoływać skojarzenia z piękną kobietą, której ruchy podkreśla wirująca suknia. Malowniczość budynku współtworzy efekt falowania świata i cienia we wnętrzach, osiągnięty dzięki zastosowaniu żaluzji o wąskich odstępach między listwami. Przenikające przez nie światło kładzie się na falistych ścianach, uwydatniając wrażenie ruchu, uzyskane dzięki płynnym liniom oraz przenikającym się powierzchniom, pokrytym kontrastującymi z sobą materiałami – drewnem i kamieniem. Dom znajduje się na rozległym, otwartym terenie w pobliżu Barcelony. Wybór lokalizacji podyktowany był chęcią uniknięcia cieni, rzucanych przez sąsiadujące zabudowania. Dzięki temu, że budynek stoi w pełnym słońcu, nic nie zakłóca wyreżyserowanej przez architekta gry świateł i cieni w pomieszczeniach. Cardillo tak tłumaczy formę budynku: „Jeśli architektura jest muzyką zaklętą w kamieniach, to czy może tańczyć? Wprawdzie w rzeczywistości jest ona statyczna, ale zarówno człowiek, jak i światło poruszają się w niej. Światło przebija się przez niezliczone szpary między drewnianymi panelami i kamiennymi ścianami i wędruje po wnętrzu, sprawiając, że niektóre miejsca są pełne blasku, a inne toną w mroku. W ten sposób architektura jest kształtowana i interpretowana przez światło. Jak ruchy tancerki we flamenco, może ono być cielesne i zmysłowe, albo ostre i precyzyjne, sprawiając, że wnętrza są jednocześnie tajemnicze i rozświetlone, zamknięte i otwarte. Natomiast delikatne, wysokie, nieruchome ściany przeciwstawiają temu wirowaniu ciszę i bezruch, które, paradoksalnie, wspierają opisany ruch i nadają sens jego istnieniu.” Budynek ma 360 m² powierzchni i podzielony jest na dwie strefy – główna część budynku, w której dominują płynne linie i zaokrąglone kształty, to część współna – salon połączony z jadalnią. Część wyróżniająca się na planie prostymi liniami i ostrymi kątami mieści strefę intymną – sypianie, kuchnię i łazienkę. Budowa zakończyła się w maju 2008 r. Michał Duda
3dlvKPr5l0O9fO6zKpaH1PQ9upeneuqPPNix4xLMd8MVK0uPYVgcAAokXsyy_house-of-convexities2.jpg
wkZrbW654s6hJnMEnUqYdVoescZnT1TmdSOw2HIe9K9hVDfaBLh1Jda7LUpT_house-of-convexities3.jpg
gAnUtOOwF4IOVwI3BGAPL2gsE7pRpmXKgppoUlkerLTh6kiIoAui3mIxMP2H_house-of-convexities4.jpg
e1sGLrXrSIhU3bu5obMQ27kA03vsEG5gKHilZ9Nw1yZGxZpY2JpxwSSaadJC_house-of-convexities5.jpg

Brałeś udział w projekcie? Opowiedz nam swoją historię.

tagi

Dom dopasowany od 3XB Architekci
Dom dopasowany od 3XB Architekci

Prywatny inwestor, zwracając się do pracowni 3XB Architekci Filipa Banacha z prośbą o projekt archit ...

Wieża kontroli lotów – odwrócony stożek
Wieża kontroli lotów – odwrócony stożek

Wieża kontroli ruchu lotniczego, zbudowana w ubiegłym roku na lotnisku Katowice-Pyrzowice, jest jedn ...

Jacek Lenart laureatem Honorowej Nagrody SARP 2019
Jacek Lenart laureatem Honorowej Nagrody SARP 2019

Jacek Lenart został kolejnym laureatem Honorowej Nagrody SARP. Przyznawana od 1966 roku decyzją złoż ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera