Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Z przytupem

 

Czas czytania: ~2 min


SdPtSr8Zia8JZkogvPKAAF24j4m4oZfpnACMvEZcKMD3taGdUVCbIYI5cwVU_house-of-convexities.jpg
Od wieków wskazuje się na związek architektury i muzyki. Zakładając, że to prawda, nie można również wykluczyć analogii architektury i tańca, który jest przecież „plastyczną” formą muzyki, przełożeniem dźwięków na ruchome obrazy. A stąd już tylko krok do ilustracji statycznej, operującej językiem architektonicznym. Inspiracją dla zaprojektowanego przez hiszpańskiego architekta Antonio Cardillo „Domu Wypukłości” (House of Convexities) w Barcelonie było flamenco. Jako wielbiciel tego tańca, Cardillo chciał przełożyć na język architektury jego dynamikę, energię i niezwykłą plastyczność. Płynne linie budynku, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz, naśladują ruchy tancerki: łuki, zakręty i wypukłości ścian i sufitów są architektoniczną trawestacją pełnego pasji hiszpańskiego tańca, mają przywoływać skojarzenia z piękną kobietą, której ruchy podkreśla wirująca suknia. Malowniczość budynku współtworzy efekt falowania świata i cienia we wnętrzach, osiągnięty dzięki zastosowaniu żaluzji o wąskich odstępach między listwami. Przenikające przez nie światło kładzie się na falistych ścianach, uwydatniając wrażenie ruchu, uzyskane dzięki płynnym liniom oraz przenikającym się powierzchniom, pokrytym kontrastującymi z sobą materiałami – drewnem i kamieniem. Dom znajduje się na rozległym, otwartym terenie w pobliżu Barcelony. Wybór lokalizacji podyktowany był chęcią uniknięcia cieni, rzucanych przez sąsiadujące zabudowania. Dzięki temu, że budynek stoi w pełnym słońcu, nic nie zakłóca wyreżyserowanej przez architekta gry świateł i cieni w pomieszczeniach. Cardillo tak tłumaczy formę budynku: „Jeśli architektura jest muzyką zaklętą w kamieniach, to czy może tańczyć? Wprawdzie w rzeczywistości jest ona statyczna, ale zarówno człowiek, jak i światło poruszają się w niej. Światło przebija się przez niezliczone szpary między drewnianymi panelami i kamiennymi ścianami i wędruje po wnętrzu, sprawiając, że niektóre miejsca są pełne blasku, a inne toną w mroku. W ten sposób architektura jest kształtowana i interpretowana przez światło. Jak ruchy tancerki we flamenco, może ono być cielesne i zmysłowe, albo ostre i precyzyjne, sprawiając, że wnętrza są jednocześnie tajemnicze i rozświetlone, zamknięte i otwarte. Natomiast delikatne, wysokie, nieruchome ściany przeciwstawiają temu wirowaniu ciszę i bezruch, które, paradoksalnie, wspierają opisany ruch i nadają sens jego istnieniu.” Budynek ma 360 m² powierzchni i podzielony jest na dwie strefy – główna część budynku, w której dominują płynne linie i zaokrąglone kształty, to część współna – salon połączony z jadalnią. Część wyróżniająca się na planie prostymi liniami i ostrymi kątami mieści strefę intymną – sypianie, kuchnię i łazienkę. Budowa zakończyła się w maju 2008 r. Michał Duda
3dlvKPr5l0O9fO6zKpaH1PQ9upeneuqPPNix4xLMd8MVK0uPYVgcAAokXsyy_house-of-convexities2.jpg
wkZrbW654s6hJnMEnUqYdVoescZnT1TmdSOw2HIe9K9hVDfaBLh1Jda7LUpT_house-of-convexities3.jpg
gAnUtOOwF4IOVwI3BGAPL2gsE7pRpmXKgppoUlkerLTh6kiIoAui3mIxMP2H_house-of-convexities4.jpg
e1sGLrXrSIhU3bu5obMQ27kA03vsEG5gKHilZ9Nw1yZGxZpY2JpxwSSaadJC_house-of-convexities5.jpg

Brałeś udział w projekcie? Opowiedz nam swoją historię.

tagi

Najlepsze realizacje architektoniczne Gdańska lat 2016 – 2017
Najlepsze realizacje architektoniczne Gdańska lat 2016 – 2017

Najlepsze realizacje architektoniczne Gdańska lat 2016 – 2017 zostały właśnie docenione. Po raz drug ...

Niezwykły dom dla gości
Niezwykły dom dla gości

Dom dla gości, jaki pracownia Studio 512 zaprojektowała w Teksasie sami autorzy projektu architekton ...

Skra – wyniki konkursu architektonicznego
Skra – wyniki konkursu architektonicznego

Konkurs architektoniczny na projekt nowego zagospodarowania terenu sportowego Skra w Warszawie władz ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera