Od miedzi do sztuki - Sztuka architektury

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Od miedzi do sztuki

 

Czas czytania: ~3 min


wTHWWScTETrLYhHr6Lhuw4EZp7AEZOEC3YBmsIQamsjzaGg3B4bg0uG0v6U2_inujima.jpg
Pozostałości dawnych fabryk są dziedzictwem, jakie pozostało nam po intensywnym rozwoju przemysłu w XIX i XX w. W niektórych miastach są one adaptowane dla nowych potrzeb, w innych – bez przeszkód popadają w ruinę. W kraju takim jak Japonia, w którym życie zdominowane jest przez postęp technologiczny i szalone tempo życia, mało kto zwraca uwagę na relikty poprzedniej epoki. Napędzane przez twarde prawa ekonomii życie pędzi do przodu bez oglądania się wstecz. Wyrastają coraz to nowe wieżowce i to one, a nie kominy fabryk, są teraz symbolem rozwoju gospodarczego. Ale nawet w rozpędzonej Japonii czasem ktoś się zatrzyma i rozejrzy dookoła. Takim człowiekiem jest Soichiro Fukutake, mecenas sztuki, który zgromadziwszy spore środki finansowe, postanowił przeciwstawić się tym destrukcyjnym działaniom. Jego pierwszym projektem było przekształcenie Naoshimy w centrum sztuki i architektury – Benesse Art Site Naoshima, a teraz realizuje podobny projekt na innej wyspie – Inujimie. Urzekły go tam wysokie wieże kominów i ruiny działającej tu niegdyś rafinerii miedzi. Chcąc ocalić te budynki od całkowitego zniszczenia, Fukutake kupił ziemię, na której znajduje się fabryka z zamiarem utworzenia tu muzeum. Chciał, by nowa architektura w minimalny sposób ingerowała w zastane środowisko. Zaprojektowanie nowego obiektu Fukutake powierzył architektowi Hiroshiemu Sambuichi, a stworzenie trwałych instalacji, które są prezentowane w muzeum – konceptualnemu artyście Yukinori Yanagi. Efektem tej współpracy jest pierwsza faza realizacji Inujima Art Project, nazwana „Seirensho” albo rafinerią. By nie konkurować z pozostałościami dawnej architektury, Sambuichi zdecydował się ulokować budynek muzeum między dwoma najwyższymi kominami i fragmentami ceglanych ścian, rozchodzących się w kierunku morza. Stare kominy stały się sercem nowego budynku o rzucie litery T, który jest częściowo zagłębiony w ziemi. Ich smukłe sylwetki to pierwsze, co widzą odwiedzający wyspę. Kiedy znajdą się na lądzie, gładka stalowa ściana prowadzi ich do prostego wejścia, umieszczonego w zagłębionej elewcji z granitu. Za nią znajduje się foyer, z którego goście są kierowani do Galerii Ziemi – długiego na 80 m, pokrytego stalą, ciemnego korytarza. Jedynym źródłem światła jest tam świetlik i dziewięć luster, odbijających światło, które wpada przez niego do wnętrza. Dla kontrastu, kolejna sala - Hala Energii jest zalana delikatnym, rozproszonym światłem, które wpada przez szklany dach, przylegający do podstawy komina. W niej zaś znajduje się Hala Kominowa, która, ze względu na potencjalne zagrożenie runięciem starej konstrukcji, została oddzielona od części muzeum, w której przebywają ludzie. Półprzepuszczalna strefa buforowa – ściana okien i dwie małe galerie – utrzymują wizualny związek i kontrolują przepływ powietrza między dwiema halami. Pomimo wieku, ceglane konstrukcje są wciąż w wystarczająco dobrym stanie, by wykorzystać ciąg kominowy do naturalnej wentylacji i klimatyzacji pomieszczeń – chłodne powietrze zasysane jest przez otwór u ich podnóża i „wyrzucane” na szczycie. Ogrzewanie natomiast będzie zapewniała energia słoneczna. W ten prosty i ekologiczny sposób Sambuichi stworzył możliwość naturalnej regulacji temperatury we wnętrzach i różnicowania jej w różnych pomieszczeniach, budynek pozostaje w harmonii z naturalnym cyklem ziemi, tak, jak oczekiwał tego Fukutake. Dotychczasowe działania na Inujimie to jednak dopiero początek projektu. Jego kolejnym etapem będzie renowacja i adaptacja dawnej elektrowni i kilku starych domów na wyspie na instalację artystyczną.
1aACU27vep2Lu43Msva2PFuXkIXynZWqRyqTaByLq6T0VuH1kQk4wL2JlFM3_inujima3.jpg
9dRLc6mpo6LcyUcp0aEjnUfc2iFHCM1XY2jfI2ECDjtQ7gda8DLRz5DJFqMY_inujima4.jpg
kGUpTxKPWcPFAPpWAs5qHK4IPypWZQIx2bmpvVyM9YRHszjcCUsIUsg7X4d2_inujima5.jpg
6vOIY52r5mYjWCQQPLTLTzUw8Bo9USi0JUTpFIbTnrI6li7xXrfGEoy6eZtc_inujima6.jpg
w8kOfN08QJEyI5ZwYAGjWpaaH7K2Q1QP50kjgXRbaF1X32nbCjdhJ35tBMyw_inujima7.jpg
xMazFxpZwJbVBjCqP9GUXZZCTCmTyhSBckSmnqCT9VOOfFXmuTfowN9VsutD_inujima8.jpg

Brałeś udział w projekcie? Opowiedz nam swoją historię.

tagi

CWA House – nieregularna bryła architektoniczna od Beczak / Beczak Architekci
CWA House – nieregularna bryła architektoniczna od Beczak / Beczak Architekci

CWA House – realizacja architektoniczna z pracowni Beczak / Beczak Architekci – powstała niedaleko W ...

Dom Kota – niezwykła realizacja architektoniczna pod Szczecinem
Dom Kota – niezwykła realizacja architektoniczna pod Szczecinem

Dom Kota – to budynek dla zwierząt. Powstał na terenie schroniska w miejscowości Dobra pod Szczecine ...

Mieszkanie Plus w Krakowie 2018 - wyniki konkursu architektonicznego
Mieszkanie Plus w Krakowie 2018 - wyniki konkursu architektonicznego

Wyniki konkursu architektonicznego na projekt osiedla w programie Mieszkanie Plus w Krakowie ogłoszo ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera