Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Szkoła dla ludzi

 

Czas czytania: ~3 min


SLw6P3r1JzHYFRmUmL5N1XmRsuTaMOLABOLgCweB4BPQjmYds94Kvuxo60zH_szkola2ok.jpg
Jedną z trzech równorzędnych nagród pierwszego stopnia w konkursie o Nagrodę Ministra Infrastruktury zdobyła warszawska pracownia Bulanda, Mucha – Architekci. Ich projekt rozbudowy i modernizacji Zespołu Szkół nr 2 przy ul. Żeromskiego w Konstancinie Jeziornej zdobył uznanie prostą formą, wpisującą się w kontekst miejsca – zadrzewioną działkę i okoliczne zabytkowe wille oraz nowatorskimi rozwiązaniami technicznymi, uwzględniającymi uwarunkowania konserwatorskie. Projekt zespołu: Andrzej Bulanda, Włodzimierz Mucha, Ilona Bitel, Jacek Chyrosz, Jarosław Ptaszyński, Sebastian Tabędzki, został wybrany w konkursie rozstrzygniętym w 2004 r. Mierząc się z konkursowym zadaniem, architekci postawili sobie za cel stworzenie otwartej szkoły, której program funkcjonalny będzie atrakcyjny zarówno dla uczniów i nauczycieli, jak i okolicznych mieszkańców. Chcieli również do minimum ograniczyć konieczną wycinkę drzew, w związku z czym nowemu segmentowi, mieszczącemu część dydaktyczną i wielofunkcyjną salę sportową, nadali formę niewielkiego budynku dobrze wpisującego się w otoczenie. Działka, na której znajduje się szkoła, została podzielona na kilka stref funkcjonalnych, tworzących układ pasowy. Wyodrębnione są sektory: wejścia głównego, zaplecza i parkingów z dojazdem gospodarczym, ogrodu dydaktycznego, boisk leśnych, wejścia do sali sportowej z pergolą i parkingiem rowerowym, placu zabaw oraz forum szkolnego. Forum to jest najważniejszym elementem kompozycyjnym całego kompleksu. Pełni ono funkcję głównego wejścia na teren szkoły, a także służy jako miejsce odpoczynku, apeli szkolnych i imprez plenerowych. Bazą dla kompozycji zabudowy były dwie prostopadłe osie: stara – istniejącej szkoły i nowa – wejściowa, przecinające się w holu wejściowym. Prosta bryła dobudowanego segmentu poprzedzona jest drewnianym pawilonem wejściowym, mieszczącym portiernię. Do nowego budynku prowadzą dwa wejścia – główne, umieszczone w podcieniu południowej elewacji oraz połączone bezpośrednio z salą sportową. Elewacje dobudowanego obiektu mają kompozycję pasową, która optycznie zmniejsza budynek, a także, kontrastując z pionami pni drzew, podkreśla leśny charakter działki. Ich jasną okładzinę urozmaicają nieregularnie rozmieszczone, ciemniejsze pola pokryte drewnem, zaś w górnej i dolnej części – szklane pasy. Mieszcząca się w dobudowanym obiekcie duża sala sportowa została zagłębiona poniżej poziomu gruntu. Dzięki temu znajduje się na takim samym poziomie jak ta w starym obiekcie, pełniąca teraz funkcje sali pomocniczej i widowiskowej. Towarzyszące nowej sali trybuny na 200 osób są składane, co umożliwia wykorzystanie zajmowanej przez nie powierzchni jako magazyn sprzętu. Zespół dydaktyczny znalazł się w trzecim skrzydle budynku, które może funkcjonować niezależnie od szkoły. Starą i nową część zespołu łączy piętrowy hol z windą. Nad nim ulokowano tzw. zespół towarzyszący, mieszczący pokoje gościnne, pokoje trenerów, salę konferencyjną, szatnie, garderoby oraz bar i toalety. Elementem projektu była również modernizacja istniejącego budynku szkolnego. Ingerencja w jego strukturę została ograniczona do minimum – przeprowadzono korektę dachu nad salą gimnastyczną, remont elewacji stanowiącej część nowego holu wejściowego a także, ze względu na wprowadzenie windy, zmieniono układ wykusza okiennego. Z istniejących zabudowań wyburzono jedynie komórki i garaże znajdujące się w południowej części działki. Cały zespół przystosowano również dla osób niepełnosprawnych, wprowadzając zewnętrzne rampy wjazdowe, windy, a także szatnie i toalety. Ważnym aspektem projektu zespołu Andrzeja Bulandy i Włodzimierza Muchy jest otwarcie szkoły dla okolicznych mieszkańców. Układ wnętrz zapewnia niezależne od programu szkoły funkcjonowanie części sportowej i nowych sal dydaktycznych, w których mogą się odbywać kursy językowe czy zajęcia popołudniowe dla mieszkańców Konstancina. Materiały udostępniło biuro Bulanda, Mucha – Architekci.
pZldfzPorRYMhKDv2hVS3Oe9jUIM5ZSnQOsiF6uh9jrCISMQyZFjUFiY3yEM_szkola3ok.jpg
u1c8u6lDdGzwnPnVljn1V33F8bKPqakc0BYJuudq4oMel5RZBTRXNsqMDRQe_szkola9ok.jpg
JLnp10pl2bs2w20Rh8iERiQHyfYq8GD6LOMPloeNuqHMt519nyEMapLbTVRn_szkola11ok.jpg
OmCc0JUTvPeMQ9xdAXCShTzfpY6T4jx6oTtUSVLgWCWhQmjDe1BSpjz89QyV_szkola13ok.jpg
7s11RCzvHSJH8hQ3O0NTAMQzlJtiGRRBF3GHlF99XHZx4cyppdYtc5SVeMub_szkola14ok.jpg
WjrimwD7oDg6UFHelDIglLpQRuCeY3As15XFX2hzOQDZy9gLojWh8JETVZV2_szkola16ok.jpg
QQ00KliTBwZYliltv00bu6mWzzXYmaPG2Ympyb9b0NwqFYZovJny09RxayeC_szkola15ok.jpg

Brałeś udział w projekcie? Opowiedz nam swoją historię.

tagi

Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia
Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia

Projekt architektoniczny tego domu jednorodzinnego zdeterminowało jego położenie: na stoku skarpy, n ...

Budynek jako pomnik
Budynek jako pomnik

Budynek – pomnik, miejsce pamięci połączone z dziełem architektonicznym – to pomysł, który nie jest ...

Mies van der Rohe Award: polskie nominacje
Mies van der Rohe Award: polskie nominacje

EU Prize for Contemporary Architecture - Mies van der Rohe Award – to najważniejsza nagroda architek ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera