Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


W eterze

 

Czas czytania: ~3 min


G2r3URB5SnbjxpB3QjzIE0q4yenFYCk8f9M9f1SmXgNcYV20P5avM7YpRfE0_kait-2.jpg
Czasem powstają budynki, które wydają się nie mieć granic i nie podlegać typowym dla architektury ograniczeniom. Tak właśnie jest w przypadku obiektu warsztatów Kanagawa Institute of Technology (KAIT) w Atsugi na przedmieściach Tokio, zaprojektowanego przez młodego japońskiego architekta Junya Ishigamiego. Architektoniczna materia została w nim ograniczona do minimum – zewnętrzne ściany zrobione są z cienkiego szkła, a wnętrze dzielą jedynie skupiska smukłych, białych kolumn. Budynek jest tak eteryczny, że wydaje się jakby w ogóle go nie było. Wnętrze budynku, zalane delikatnym, naturalnym światłem, które wpada zarówno przez szklane ściany, jak i pasma szkła w dachu, bardziej przypomina niezwykły, biały las niż uczelnianą salę ćwiczeń. Budynek warsztatów KAIT był debiutem 34-letniego architekta, który własną działalność rozpoczął w 2004 r., po kilkuletniej pracy w biurze SANAA. Budynek o powierzchni blisko 2 tysięcy metrów kwadratowych stanowi centralny punkt uniwersyteckiego kampusu o powierzchni 32 akrów. Tworzą go 40-letnie budynki, które są teraz stopniowo zastępowane przez współczesne. Zaprojektowany przez Ishigamiego obiekt jest najważniejszym punktem tej metamorfozy. Otwarte, jednoprzestrzenne wnętrze budynku przypomina nieco halę produkcyjną. Za pomocą kolumn wydzielono w nim 14 odrębnych stref – między innymi miejsce pracy dla grafików komputerowych, sektory warsztatów garncarskich, stolarskich, metalurgicznych, cztery stanowiska wielofunkcyjne, a także mały sklep i wnęki biurowe dla opiekunów. Ishigami zrezygnował z wszelkich podziałów organizacyjnych, takich jak siatka strukturalna, ciągi komunikacyjne czy ściany (najbliższe toalety są sąsiednim budynku). Zamiast przegród użył 305 kolumn o podstawie prostokąta i wysokości 5 metrów, mebli z drewna lub stali i roślin doniczkowych, za pomocą których wydzielił moduły przestrzenne o powierzchni 1,5 metra kwadratowego. Podział ten jest odpowiedzią na wymagania klienta, który oczekiwał budynku mieszczącego wiele małych sal, a nie jedną, otwartą przestrzeń. Nieregularne rozmieszczone w przestrzeni kolumny o zróżnicowanej szerokości i grubości są zasadniczym elementem organizacji wnętrza. Pokryte białą farbą przypominają cienkie płatki stali, a ich wygląd zmienia się w zależności od punktu widzenia. Chcąc zatrzeć granice między wnętrzem a zewnętrzem budynku, Ishigami zrezygnował z wszelkich otworów w szklanych ścianach, z wyjątkiem drzwi i kilku małych otworów wentylacyjnych, zapewniających dostęp świeżego powietrza i wspomaganych przez wywietrzniki umieszczone w dachu. Podobnie jak w tradycyjnej architekturze japońskiej, otoczenie budynku tworzy tło dla jego wnętrza, a architektura pełna jest odniesień do natury. Kolumny są jak abstrakcyjne drzewa, a rośliny – wszystkie precyzyjnie dobrane przez architekta – pełnią praktyczną rolę przegród, a nie tylko dekoracji. Ponadto, budynek warsztatów KAIT stawia Ishigamiego w szeregu japońskich architektów dążących do redukcji budynku do niezbędnego minimum. Ishigami: „Chciałem stworzyć przestrzeń z bardzo niejednoznacznymi granicami, które płynnie przechodzą między wewnętrzną przestrzenią a otoczeniem, a nie przestrzeń uniwersalną. Dzięki temu mógł się w nim pojawić nowy rodzaj elastyczności, która raczej zaciera rzeczywistość niż ją kształtuje.” W zaprojektowanym przez Ishigamiego budynku warsztatów KAIT studenci ze wszystkich kierunków projektowania i inżynierii współpracują z sobą, a także z lokalną społecznością, żeby tworzyć niezwykle różnorodne przedmioty użytkowe – od mebli po roboty. Budynek został ukończony w 2008 r. Fot: Iwan Baan
bHFyLzaV4rlYI4KDQQjgLCjRrQxRRju2LCjhR1L2hlbxrqxIgVVyFG1CJDwQ_kait-3.jpg
96uotv5eFqNkLultrzxtB3ggum3Ol9OZogwDwkGfbqBeSluEsTmowpPkvKIY_kait-4.jpg
fPxMydEMbZ1DIj8v3G9a2cbDDSWxB5Pop2wzWMzPW6R7z3wHqrozrERVHdpD_kait-5.jpg
bwiQ6pJIn3schblCXhphaM0j63aCAUPtpD06xaSFXsksvLV6WZDkNzMEB8kG_kait-6.jpg
Df8UVmLdH3wdTwkXJWSdMN3FApvHx4oDi8MPbvI6aWzWkuE3nQREwfWdvNJ4_kait-7.jpg
ZLwJZO25U0rJhMDldtgDmC9vUvTSvCj4Ygc4OFa6UUZDv5IKYTRXKnEkRq0y_kait-8.jpg
n45CqKqTfJmuvDj3IBwVnzS6NPgKgLfEJRM8qjHSMKDuPRumfRZFH8dcjAMt_kait-9.jpg
trSUuGBXsQzxIficB7ies61123jWpwuyXQGpFUr1l4csSjDHHfCJPt0wovLF_kait-10.JPG

Brałeś udział w projekcie? Opowiedz nam swoją historię.

tagi

Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia
Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia

Projekt architektoniczny tego domu jednorodzinnego zdeterminowało jego położenie: na stoku skarpy, n ...

Budynek jako pomnik
Budynek jako pomnik

Budynek – pomnik, miejsce pamięci połączone z dziełem architektonicznym – to pomysł, który nie jest ...

Mies van der Rohe Award: polskie nominacje
Mies van der Rohe Award: polskie nominacje

EU Prize for Contemporary Architecture - Mies van der Rohe Award – to najważniejsza nagroda architek ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera