Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Lew i Sejima

 

Czas czytania: ~4 min


XN6dloEnaG7WBAK25KNgkEHeg5uVg3Gx9DeRS6K0vcO8uXr843w7hGpCsLjk_sejima.jpg
Kolejne Biennale Architektury w Wenecji zapowiada się wyjątkowo – po długiej przerwie, kiedy kuratorami towarzyszącej mu międzynarodowej wystawy architektonicznej byli krytycy i historycy sztuki, funkcja ta wraca w ręce czynnego architekta.

9 listopada Rada Biennale w Wenecji, której przewodniczy Paolo Baratta, ogłosiła, że dyrektorem sektora architektury i kuratorem 12 Międzynarodowej Wystawy Architektonicznej podczas kolejnego Biennale będzie Kazuyo Sejima. Biennale będzie trwało od 29 sierpnia do 21 listopada 2010 r.

Kazuyo Sejima jest bez wątpienia jedną z najważniejszych postaci współczesnej architektury. Urodziła się w Japonii, w 1956 r. Po praktyce w biurze Toyo Ito, w 1987 r. założyła pierwszą własną pracownię w Tokio, a od 1995 r. wspólnie z Ryue Nishizawą prowadzi jedno z najbardziej cenionych na świecie biur architektonicznych – SANAA. Do ich najbardziej znanych realizacji należy dom mody Christiono Diora w Tokio, New Museum of Contemporary Art w Nowym Jorku, czy tegoroczny pawilon dla Serpentine Gallery w Londynie. Z weneckim Biennale Sejima będzie miała do czynienia nie po raz pierwszy – w 2004 r. jej projekt 21st Century Musem of Contemporary Art w Kanazawie otrzymał Złotego Lwa dla najbardziej znaczącego obiektu na dziewiątej wystawie Biennale, a w 2000 r. była kuratorem prezentowanej w japońskim pawilonie wystawy „City of Girls”. Sejima jest nie tylko czynnym architektem, ale także nauczycielem – wykładała na Princeton University i Politechnice w Lozannie, a obecnie – na Keio University.

Jeszcze nie wiadomo, jaki będzie temat wystawy na przyszłorocznym Biennale, ale Sejima zdradziła kilka problemów, które bierze pod uwagę „Biennale musi być o wszystkim i o niczym, dotyczyć kwestii fundamentalnych, pozostawać w dialogu zarówno z wystawiającymi, jak i zwiedzającymi. Głównym problemem przyszłego Biennale mogą być budynki, atmosfera, jaką tworzą i sposób, w jaki powstają. Ogólnie rzecz ujmując, chciałabym w ten sposób przesunąć ciężar w dyskusji o współczesnej i przyszłej architekturze na sam proces projektowania. Jako że jesteśmy już na dobre zakorzenieni w XXI w., możemy też próbować cofnąć się w czasie, by ocenić ducha teraźniejszości. To mogłoby pomóc w wyjaśnieniu fundamentalnych kwestii współczesnej architektury i nowych relacji, z jakimi wkraczamy w przyszłość. W tym kontekście jednym z potencjalnych punktów wyjścia mogą być granice i adaptacja przestrzeni, przy czym temat ten może dotyczyć zarówno przekraczania granic, jak i ich klarowania. Jest to zagadnienie o tyle istotne, że we współczesnej architekturze granice ulegają przewartościowaniu i stopniowemu złagodzeniu.

Jednocześnie, jest jeszcze jeden wątek, który mnie interesuje – ludzie w architekturze, spotkania w scenerii prywatnej i publicznej, zarówno twórców, jak i użytkowników. To zagadnienie dotykające problemu życia w interakcji ze społecznością. W swojej totalności, Biennale może być zarówno nowym i aktywnym forum dla współczesnych idei, jak i dotyczyć samych budynków.”

Prezydent Biennale, Paolo Baratta: „Wybór padł na jedną z najbardziej uzdolnionych i uznanych reprezentantek pokolenia nowych mistrzów architektury. Generacji, która szukała swojego miejsca w pierwszej dekadzie tego wieku i która często zdobywała doświadczenie w pracowniach mistrzów światowej sceny architektonicznej poprzedniej epoki, traktując ich twórczość jako pożywkę dla własnej działalności. To ważne zjawisko, warte zauważenia jako jedna z najbardziej znaczących cech nowoczesnej epoki w architekturze. Twórczość nowych mistrzów pokazuje kierunek w ewolucji architektury, która nie zasklepiła się w kręgach „starchitektów”, ale przeciwnie – jest żywa i witalna. Spośród tych nowych mistrzów wybraliśmy Kazuyo Sejimę, która w 2004 r. otrzymała Złotego Lwa za najbardziej znaczącą pracę na dziewiątej Wystawie Architektonicznej. Po serii biennale powierzonych krytykom lub historykom sztuki, podjęliśmy decyzję o ponownym przekazaniu tego sektoru w ręce architekta, żeby na pierwszy plan powrócił główny temat, jakim jest jakość architektury.”
Czytaj wywiad z SANAA

Podepnij swój artykuł

tagi

Apartamenty Niemcewicza 17 – nowa realizacja architektoniczna JEMS
Apartamenty Niemcewicza 17 – nowa realizacja architektoniczna JEMS

Na Starej Ochocie, w otoczeniu przedwojennej zabudowy mieszkaniowej dwa lata temu powstała nowa real ...

Szkoła z betonu od Zbigniewa Maćkowa
Szkoła z betonu od Zbigniewa Maćkowa

V Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu – to realizacja architektoniczna warta uwagi z wielu powodów. ...

Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia
Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia

Projekt architektoniczny tego domu jednorodzinnego zdeterminowało jego położenie: na stoku skarpy, n ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera