Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Sanaa odkrywa Luwr

 

Czas czytania: ~4 min


vecJNs0XN9gQ9vKNvO1UfCbwukB13fRPjPF3CqzcDHpjjYcMsUUxX6Iu6nqM_lens-sanaa.jpg
Luwr rusza w teren. Nie tylko do dalekiego Abu Zabi, ale też na gruncie lokalnym. W piątek, 4 grudnia, oficjalnie zainaugurowano budowę oddziału Louvre-Lens w północnej Francji. Przedsięwzięcie to jest częścią realizowanej przez paryskie instytucje kultury strategii wyprowadzania sztuki poza jej tradycyjne bastiony w stolicy i zdobywania nowej publiczności na prowincji. W ramach tego programu Centrum Pompidou planuje otworzyć filię w Metz na wschodzie kraju. Mało tego – zamierza też pokazywać wystawy w objazdowej galerii-namiocie, który będzie docierał na kulturalnie zaniedbane tereny.
5rrMjkcwM2XKFjCwClzOdWGGymwHVmsNEVg71JwUBWvjpYOvMhWO3xLUTFfy_lens-sanaa-2.jpg
Rozstrzygnięty w 2005 r. konkurs na projekt nowego oddziału Luwru wygrała japońska pracownia Sanaa Kazuyo Sejimy i Ryue Nishizawy. Zaprojektowany przez nich nowoczesny budynek ma być eksperymentem, który pozwoli inaczej spojrzeć zarówno na zgromadzone w Luwrze dzieła sztuki, jak i samą szacowną instytucję. Nowy dom znajdą w nim setki skarbów zgromadzonych w paryskim muzeum – od dzieł sztuki starożytnego Egiptu, przez malarstwo renesansowe po sztukę islamu. Louvre-Lens zostanie otwarte w 2012 r., a jego budowa pochłonie 150 milionów euro.

Lens to dawne miasto górnicze, które do tej pory nosi ślady zniszczeń z czasów obu wojen światowej. Wybrana pod budowę działka znajduje się w samym centrum miasta, na niewielkim wzniesieniu górującym nad okolicą i otoczonym przez rzędy prostych, ceglanych domów. Nie chcąc stworzyć wrażenia kulturalnej fortecy dominującej nad miastem, architekci zrezygnowali z wysokiego budynku na rzecz niskiej, rozczłonkowanej struktury. W efekcie, obiekt składać się z pięciu jednokondygnacyjnych brył – czterech na rzucie prostokąta i jednego na planie kwadratu – które stykają się narożnikami. Jak wyjaśniają architekci, taki układ jest nawiązaniem do struktury budynku Luwru w Paryżu, w którym od głównego korpusu odchodzą dwa potężne skrzydła. Elewacje pawilonów wykonane będą ze szkła i aluminium.

Centralny obiekt to lekka, przeszklona bryła ze świetlikiem w dachu. Jej transparentność i otwarcie na otoczenie z wielu stron ma zapraszać gości, by weszli i zostali w budynku na dłużej. Przestronne (3,8 tys. m2) wnętrze będzie pełne światła. Znajdzie się w nim hol wejściowy z recepcją, biblioteką multimedialną, księgarnią i sklepem z pamiątkami, kawiarnią oraz miejscem przyjmowania sponsorów. Ma to być nie tylko strefa wejściowa do muzeum, ale także przestrzeń publiczna służąca lokalnej społeczności.

Z lewej strony do głównego holu przylegać będzie pawilon wystaw czasowych, za którym z kolei znajdzie się duże audytorium dla ponad 300 osób. Na prawno od foyer usytuowane będą dwie sale wystawowe: długa na 130 metrów główna galeria, doświetlona z góry i oraz mniejsza, której elewacje będą w całości przeszklone. Do większej galerii, po stronie południowo-wschodniej, dostawiony będzie także niewielki pawilon, w którym będą odbywać zajęcia edukacyjne.
Dwa dodatkowe, nie połączone z główną strukturą budynki usytuowane po obu stronach muzeum mieścić będą część administracyjną oraz restaurację, tworząc łącznik między muzeum i miastem.

Elewacje dwóch głównych galerii ekspozycyjnych – wystaw stałych i czasowych – wykonane będą z anodowanego aluminium, działającego jak lustro odbijające otoczenie (efekt podobny jak w pawilonie dla Serpentine Gallery w Londynie). Nieprzezroczyste ściany rekompensować będą częściowo przeszklone dachy, przez które do wnętrz wpadać będzie dzienne światło. Przed zbyt ostrym słońcem przestrzeń ekspozycyjną chronić będą umieszczone na dachu zacieniające ekrany, a wewnątrz – membrana sufitu galerii.

Podczas projektowania siedziby Louvre-Lens, architektom przyświecała idea odkrycia dla publiczności części programu muzeum, które zazwyczaj są przed zwiedzającymi ukryte. Goście będą więc mogli zajrzeć do umieszczonych na podziemnych kondygnacjach magazynów i pracowni konserwacji dzieł sztuki.

Projekt powstał we współpracy z francuskim architektem specjalizującym się w projektowaniu przestrzeni muzealnych – Adrienem Gardère oraz architekt krajobrazu Catherine Mosbach.
XYMaRdByyZYjieuVLelaMFpavZ98zRlWXXzfbskyQ7xfhdguyacaQnU3E5B4_lens-sanaa-3.jpg
AQpmvI6Ih9UxHI7Cy9DhAMJ4grN5U5I8PK0sYp52wm2o6CkfO6btDQtTLobA_lens-sanaa-4.jpg
xH8KVKVW5RLbFFx7mT3upDzY04rokrt7aYBH4h6AQL65vn5i7DbHH1aXk237_lens-sanaa-5.jpg
ietxRsnh0jNz7heIfXK0ixESurqtPtl7Ior2gdKPqLAd8cDg44uYFEfaLhB6_lens-sanaa-6.jpg
RlzSpU1ViPn4igvvLrVOC1sKQXTFTQfVNfPdCywQrhORAdkIMd88reFSoH8M_lens-sanaa-7.jpg

Podepnij swój artykuł

tagi

Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia
Dom jednorodzinny JRV2 z drewna i betonu ze studia de.materia

Projekt architektoniczny tego domu jednorodzinnego zdeterminowało jego położenie: na stoku skarpy, n ...

Budynek jako pomnik
Budynek jako pomnik

Budynek – pomnik, miejsce pamięci połączone z dziełem architektonicznym – to pomysł, który nie jest ...

Mies van der Rohe Award: polskie nominacje
Mies van der Rohe Award: polskie nominacje

EU Prize for Contemporary Architecture - Mies van der Rohe Award – to najważniejsza nagroda architek ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera