Jurta z Konstancina dla nomadów

Ten parterowy, schowany w ogrodzie i otwarty na zielone otoczenie budynek w Konstancinie-Jeziornie wyróżnia się na tle tradycyjnej, okolicznej, willowej zabudowy, czerpiąc inspirację z form architektury charakterystycznej dla nomadów, jak tipi czy jurta. Jego forma ma być wyrazem osobowości mieszkańców, którzy prowadzą nomadyczny tryb życia, a ich pasją są podróże. Ruchomy dach i ściany zapewniają kontakt z naturą. Od BBGK Architekci.

Powrót do natury w formie willi

Inwestorzy to zapaleni podróżnicy, którzy szczególną pasją darzą miejsca odległe, a nawet ekstremalne, takie jak pustynie czy strefy polarne. Po latach odkrywania świata zapragnęli stworzyć swoje "miejsce na ziemi", które byłoby jednocześnie schronieniem i przestrzenią do przechowywania pamiątek i wspomnień. Ich dom stanął w podwarszawskim Konstancinie-Jeziornie, na leśnej działce porośniętej sosnami. Zamiast podążać za dominującą w tej willowej miejscowości pałacowo-dworkową stylistyką, inwestorzy zwrócili się do architektów z pracowni BBGK Architekci, by stworzyć budynek, który oddawałaby ich nomadyczną naturę.

Inspiracją stały się proste, ale bardzo efektywne formy, które widywali podczas podróży, jak tipi, jurta czy igloo. Zbudowane wedle archetypu jednej, wspólnej przestrzeni, osłoniętej kopułą. Właściciele aktywnie uczestniczyli w procesie projektowania, co pozwoliło stworzyć przestrzeń, która nie tylko odpowiada na ich potrzeby, ale przede wszystkim wyraża osobowość. Z tego powodu są traktowani jako równoprawni współautorzy projektu, który powstał w kooperacji z architektką krajobrazu Martą Tomasiak oraz architektami wnętrz z zespołu Hola Design.

Przeszklone schronienie

Głównym założeniem było stworzenie domu, który jednocześnie byłby introwertyczny, ale i otwarty na otoczenie. Miało to być miejsce osobiste, w którym można czuć się swobodnie.

Te oczekiwania zrealizowano w formie parterowego, jednoprzestrzennego budynku, zorganizowany na poziomie gruntu. Centralnym punktem domu jest atrium z wewnętrznym ogrodem i szklanym dachem, który można otworzyć, co umożliwia przebywanie wewnątrz pod gołym niebem. Dodatkowo, od strony wschodu i zachodu, w bryłę budynku wcinają się dwa półpatia, które wprowadzają roślinność do środka, jeszcze bardziej zacierając granicę między wnętrzem a zewnętrzem. W salonie znalazło się specjalne miejsce na fortepian należący do właścicielki, a wnętrza wypełniają przedmioty z podróży, które nadają przestrzeni ducha i opowiadają historie. Te artefakty mają dla właścicieli wartość emocjonalną. Architekci zaplanowali dom w taki sposób, by jego mieszkańcy zawsze byli razem.

Archetyp jurty i natura

Dom jest ukryty pod szerokim dachem o namiotowej geometrii. Ta forma, jak również cała przeszklona bryła, została zaprojektowana tak, by zacierać granicę między wnętrzem a zewnętrzem. Projekt czerpie inspirację z archetypu jednej, wspólnej przestrzeni osłoniętej kopułą, podobnej do jurty czy igloo. To właśnie ten pierwotny, prosty, ale wysoce efektywny sposób budowania domostw, który właściciele widzieli podczas swoich podróży, stał się punktem wyjścia projektowania.

Wnętrza są jasne i przestronne, dominują w nich naturalne i ciepłe materiały, takie jak drewno, kamień czy ceramika. Roślinność w atriach i półpatiach przywołuje estetykę tropikalnego modernizmu, a cała oaza skryta w lesie nawiązuje do klimatu południa, w szczególności Hiszpanii. Szczególnym elementem założenia jest kwarcyt Vals, kamień wydobywany tylko w dolinie Vals w Szwajcarii, który właściciele wypatrzyli podczas jednej ze swoich podróży i który stał się częścią domu.

Dialog z naturą w domu

Projekt kładzie nacisk na ścisłą integrację z naturą, nie tylko estetyczną, ale i techniczną. Przykładem jest panoramiczne, przesuwne okno o długości 22 metrów, które scala dom z ogrodem, a także ruchome ściany i otwierany dach. Te rozwiązania pozwalają na płynne przenikanie przestrzeni i światła, ale także dają naturalną wentylację. System wentylacji działa na tej samej zasadzie jak w tipi, gdzie wiatr niesie do wnętrza dźwięki i zapachy lasu, wprowadzając do domu naturalne powietrze,^, które ucieka potem w górę.

Całość bryły, wnętrz i ogrodu została zaprojektowana jako jedna, spójna całość. Kluczowa w osiągnięciu tego celu była współpraca między architektami, architektami wnętrz i architektką krajobrazu. Dom ma za zadanie współgrać z życiem właścicieli, którego rytm wyznaczają kolejne wyjazdy i powroty. Jest miejscem gromadzenia pamiątek z podróży, które wypełniają przestrzeń.

Dom w Konstancinie

Projekt: BBGK Architekci

Projekt wnętrz: Hola Design

Projekt krajobrazu: Marta Tomasiak

Realizacja: 2024

Fot: Yassen Hristov i Nate Cook, mat. prasowe BBGK Architekci

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera