Architektoniczna fuzja – osiedle Murawa 2 w Poznaniu

Współczesna architektura mieszkaniowa coraz częściej mierzy się z pytaniem, jak łączyć intensywność zabudowy z potrzebą prywatności mieszkańców oraz odpowiedzialnością ekologiczną. Kompleks Murawa, zrealizowany na poznańskich Winogradach, stanowi próbę odpowiedzi na to wyzwanie, prezentując nowe podejście do projektowania osiedli i redefiniując myślenie o skali zamieszkania w mieście.

Osiedle Murawa 2 to inwestycja Area Development zrealizowana we współpracy z biurem architektonicznym Insomia oraz firmą budowlaną Inter-Bud Przemysław Grabowski.

Głównym założeniem procesu projektowego było optymalne zagospodarowanie działki położonej między ulicami Murawa, Winogrady i Gromadzka. Powstałe w centrum Poznania, w bezpośrednim sąsiedztwie Parku Cytadela, założenie mieszkaniowe łączy niską zabudowę z miejskim kontekstem. Kompleks tworzy łącznie 16 niskokondygnacyjnych budynków dwulokalowych.

– Wykorzystanie pełnego potencjału działki na terenie zurbanizowanym, przy doskonałym dostępie do komunikacji miejskiej, to naszym zdaniem właściwy kierunek projektowania, zmniejszający tendencję „rozlewania się” miast – mówi architekt Szymon Januszewski, właściciel pracowni Insomia.

Udane połączenie

W odpowiedzi na ograniczenia miejskiej działki oraz potrzebę zachowania prywatności mieszkańców projekt stanowi świadomą próbę połączenia dwóch typologii mieszkaniowych, opartą na rozwiązaniu pośrednim między domem jednorodzinnym a zabudową wielorodzinną.

– Osiedle Murawa 2 to swego rodzaju fuzja zabudowy jednorodzinnej i wielorodzinnej. W obowiązujących przepisach technicznych wciąż brakuje rozwiązań, które pozwalałyby na pełne połączenie obu tych typów zabudowy. Takich, które umożliwiłyby na przykład racjonalizację projektową polegającą na rezygnacji ze schodów dla każdego z budynków z osobna. Można by łączyć domy mieszkalne jednorodzinne w grupy obsługiwane bezpieczną klatką schodową – zauważa architekt.

Zaprojektowany układ opiera się na budynkach dwulokalowych z podziałem poziomym, w których jedno mieszkanie znajduje się nad drugim. Większość z nich ma dostęp do wind obsługujących kilka budynków jednocześnie, co zwiększa komfort użytkowania i poprawia dostępność. Świadomie zagęszczono zabudowę w strefach komunikacyjnych, uzyskując większe odległości pomiędzy częściami ogrodowymi — czyli tam, gdzie mieszkańcy najbardziej potrzebują prywatności i przestrzeni.

Niskie, dwumieszkaniowe budynki, duże przeszklenia, tarasy, prywatne ogródki i przemyślane części wspólne pozwoliły stworzyć przestrzeń, która zachowuje kameralność domu, a jednocześnie korzysta z udogodnień typowych dla mieszkalnictwa wielorodzinnego.

Bryła, którą można obracać

Kluczowym elementem pracy projektowej było znalezienie takiej formy budynku, która zapewni optymalne doświetlenie mieszkań niezależnie od ich usytuowania.

– Jednym z najważniejszych zadań projektowych było wypracowanie bryły na tyle elastycznej, by można było ją dowolnie „obracać”, bez rozbudowy typologii. Przyjęta forma pozwoliła na swobodne sytuowanie budynków względem stron świata, co w naturalny sposób przekłada się na bardzo dobre doświetlenie mieszkań oraz większy komfort ich użytkowania. Budynki lokowaliśmy na działce, mając również na względzie zapewnienie ich mieszkańcom maksymalnej prywatności – tłumaczy Szymon Januszewski.

Uporządkowany język architektoniczny pozwala zachować czytelność całego założenia, a jednocześnie umożliwia reagowanie na lokalne uwarunkowania — takie jak sąsiednia zabudowa, przebieg ciągów pieszych czy istniejąca zieleń. Dzięki temu architektura pozostaje spójna, ale nie traci indywidualnego charakteru w poszczególnych częściach osiedla.

Zieleń jako równorzędny element projektu

Istotnym aspektem realizacji było także przywrócenie działce naturalnego charakteru.  

– Staraliśmy się, aby intensywność zabudowy została zrównoważona wszechobecną zielenią, która pojawia się na elewacjach, stropodachach i tarasach. W efekcie pierwotnie niemal całkowicie zabetonowana działka zmieniła się w intensywnie zazielenioną mieszkalną enklawę – mówi architekt.

Szczególną wagę przywiązano do zachowania istniejącego drzewostanu. Większość drzew pozostała na swoim miejscu. Co więcej, w niektórych przypadkach to właśnie one determinowały sposób kształtowania brył i elewacji budynków.

– Drzewa były tam pierwsze, dlatego to architektura musiała dostosować się do zastanego krajobrazu, a nie odwrotnie – podkreśla nasz rozmówca.

Ruch samochodowy został w dużej mierze przeniesiony do podziemnej hali garażowej. Strop nad garażem został zazieleniony, co pozwoliło odzyskać powierzchnię biologicznie czynną, a wyraźne rozdzielenie komunikacji kołowej i pieszej przełożyło się na większe bezpieczeństwo i komfort codziennego użytkowania.

Harmonia formy i natury

Architektura osiedla została oparta na zróżnicowaniu kształtów i elewacji. Falista i perforowana blacha podkreśla nowoczesny charakter zabudowy, natomiast drewno oraz tynk, uzupełnione pnącą się roślinnością, wprowadzają do niej naturalny akcent i harmonijnie łączą budynki z otoczeniem. Fasady zaprojektowano z dużą dbałością o proporcje, rytm podziałów oraz relację pomiędzy materiałami. Stonowana, naturalna kolorystyka nawiązuje do otaczającej zieleni, a różnorodność faktur i detali wzmacnia indywidualny charakter poszczególnych brył, nie zaburzając jednocześnie spójności całego zespołu.

Nadrzędnym celem projektantów była trwałość oraz stabilność parametrów użytkowych w długim okresie. Dlatego jako wykończenie kompletnego systemu ocieplenia ETICS zastosowano wysokoelastyczny tynk elewacyjny premium Baumit PuraTop, który dzięki technologii cool pigments zachowuje intensywność barw nawet w przypadku najciemniejszych odcieni.

– Zależało nam na uzyskaniu ciemnych kolorów, przy jednoczesnym zachowaniu właściwości termoizolacyjnych i odporności elewacji na blaknięcie czy uszkodzenia spowodowane nadmiernym nagrzewaniem – wyjaśnia Szymon Januszewski.

Miejska alternatywa

Osiedle Murawa 2 pokazuje, że intensywność zabudowy nie musi oznaczać utraty jakości życia. Przeciwnie – odpowiednio zaprojektowana może sprzyjać tworzeniu przyjaznych, zielonych przestrzeni, w których miejskość i prywatność nie wykluczają się nawzajem.

To przykład architektury, która zamiast dominować, próbuje porządkować relacje pomiędzy budynkiem, mieszkańcem i otoczeniem. Architektury, która odpowiada na współczesne potrzeby — gęstości miasta, ograniczonych zasobów przestrzeni i rosnącego zapotrzebowania na kontakt z naturą – nie poprzez spektakularną formę, lecz poprzez świadome projektowanie codzienności.

Od krajowego wyróżnienia do europejskiej rywalizacji

Jakość architektoniczna kompleksu Murawa 2 została dostrzeżona przez środowisko branżowe. Poznańskie osiedle zdobyło nagrodę główną w konkursie Fasada Roku 2025 w kategorii „budynek jednorodzinny nowy”.

Zwycięstwo w krajowej edycji konkursu otworzyło realizacji drogę do międzynarodowego etapu rywalizacji. Projekt autorstwa pracowni architektonicznej Insomia reprezentuje Polskę w konkursie Baumit Life Challenge 2026, w którym spotykają się najbardziej interesujące realizacje elewacyjne z całej Europy.

Zwycięzców konkursu wyłoni jury, jednak ważną rolę odgrywa również społeczność internetowa. Wraz ze startem edycji uruchomiono niezależne głosowanie publiczności na stronie www.lifechallenge.baumit.com, w którym każdy może ocenić projekty biorące udział w tegorocznej rywalizacji. Głosowanie potrwa do 2 maja 2026.

Warto wesprzeć polskie realizacje i pokazać, że jesteśmy dumni z krajowej architektury. Na liście kandydatów do tytułu Europejskiej Fasady Roku znalazło się aż 36 projektów z Polski!

www.baumit.com

www.facebook.com/BaumitPolska

www.instagram.com/baumit.polska

www.youtube.com/@baumitpolska

Artykuł partnera

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera