Kontrowersyjna rozbudowa Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego w Kielcach

Pod koniec lipca 2026 roku władze Województwa Świętokrzyskiego we współpracy z SARP Oddział Kielce rozstrzygnęły konkurs na projekt rozbudowy budynku Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego w Kielcach. Jednak jego wyniki mogą pozostać na papierze: Świętokrzyska Izba Architektów RP zwróciła się do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z wnioskiem o objęcie ochroną kompleksu, który miał być rozbudowany.

Siedziba Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego w Kielcach przy alei IX Wieków Kielc została zbudowana w latach 1967–1971 jako siedziba Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej. Jej projekt przygotował zespół pod kierunkiem Stanisława Skibniewskiego, Stanisława Kawiorskiego i Tadeusza Steinera, jednak w oparciu o konkursową koncepcję autorstwa Zbigniewa Ihnatowicza. Wzniesiony w centrum Kielc kompleks – to harmonijnie ukształtowany zespół kilku uzupełniających się brył. Główną część stanowią dwa   biurowce, dziewięcio- i sześciokondygnacyjny. Za nimi, zintegrowana szklanym łącznikiem powstała dwukondygnacyjna rotunda z salę konferencyjną oraz stołówką. Na wschodnim skraju zespołu znajduje się przeszklony pawilon biblioteczny, także współtworzący ten kompleks.

Plan rozbudowy siedziby Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego zakłada jego rozbiórkę i zastąpienie go znacznie większą, zupełnie nową bryłą. To ona była tematem rozstrzygniętego pod koniec lipca 2026 roku konkursu architektonicznego. I to m.in. jej ochrona stała się powodem wystąpienia do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z wnioskiem o wpis kompleksu do rejestru zabytków. Na razie trwa procedura jego oceny. A my możemy poznać nagrodzone w konkursie projekty.

Szacunek i dobry układ

Pierwszą nagrodę w konkursie na projekt rozbudowy siedziby Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego otrzymał zespół z Warszawy w składzie: NM architekci Tomasz Marciniewicz, Zuzanna Szpocińska – Marciniewicz, Jerzy Grochulski, Aleksandra Kreft, Konrad Matulaniec. W uzasadnieniu werdyktu napisano: „Nagrodę przyznano za najlepszą propozycję rozwiązań urbanistycznych – podzielenie budynku   na dwie bryły poprawnie wpisujące się kontekst. Podział brył uznano za najbardziej trafny z uwagi na relację i brak konkurencji z istniejącym skrzydłem. Zaproponowane rozbicie brył stanowi wzbogacenie istniejącej kompozycji urbanistycznej, kontynuując jej założenia i nadając jej nowe wartości, bez naruszania walorów pierwotnego układu urbanistycznego”. Sąd konkursowy docenił także m.in. rozwiązania przestrzenne lobby, czytelność i efektywność układu funkcjonalnego oraz relację zastosowanych materiałów i kolorystyki pomiędzy budynkiem istniejącym a projektowanym.

Arkady i wnętrza

Drugą nagrodę przyznano pracowni Tektonika Architekci z Krakowa (skład zespołu autorskiego: Sławomir Florkiewicz, Agnieszka Florkiewicz, Aleksander Kwaśniak-Wiland, Zuzanna Biernacka). Tu doceniono atrakcyjne ukształtowanie architektury budynku, oryginalną propozycję bryły obiektu przy jednoczesnej próbie zachowania spójności z obiektem istniejącym, zintegrowanie otoczenia budynku z otaczającą przestrzenią poprzez wprowadzenie arkadowego przejścia, atrakcyjne kształtowanie wnętrza budynku, czytelność układu funkcjonalnego oraz hol z reprezentacyjna klatką schodową.

Trzecia nagroda trafiła do pracowni M.O.C. Architekci z Katowic (zespół: Błażej Janik, Ewa Janik, Maciej Szweda, Mikołaj Frydrychowicz, Marcin Sajnóg). Nagrodę przyznano „za czytelny układ funkcjonalny oraz zaprojektowane wnętrza, w których zastosowanie naturalnych materiałów wpływa na wysoką jakość i estetykę przestrzeni”.

W konkursie wręczono także wyróżnienia. Otrzymały je pracownie: Makowscy Mużacz z Lublina, ARE Stiasny/Wacławek z Warszawy i INARKO z Gliwic.

Źródło: https://kielce.sarp.org.pl/

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera