Dialog z pamięcią. Elewacja Villi Bogoria już gotowa

Na styku warszawskiej ulicy Długiej i Starych Nalewek, w bezpośrednim sąsiedztwie Ogrodu Krasińskich i Arsenału Królewskiego, dobiegł końca kluczowy etap realizacji Villi Bogoria. Zakończenie montażu kamiennej fasady z hiszpańskiego wapienia Piedra Paloma zdefiniowało tektonikę bryły. To nie tylko kolejny etap finalizacji jednej z najbardziej luksusowych inwestycji rezydencjonalnych w stolicy, lecz przede wszystkim zamknięcie trwającej ponad osiem dekad urbanistycznej wyrwy w historycznej tkance Warszawy.

Od Reduty Pasażu Simonsa do współczesnej pierzei

Lokalizacja u zbiegu ul. Długiej i Starych Nalewek niesie ze sobą potężny ładunek symboliczny i pamięć przestrzenną. Przed 1944 rokiem w tym miejscu wznosił się wielki, żelbetowy gmach Pasażu Simonsa, powstały na początku XX wieku według koncepcji Alberta Simonsa i rozbudowywany w okresie międzywojennym. Budynek ten zapisał się w historii nie tylko jako tętniące życiem centrum handlowe przedwojennej Warszawy, ale przede wszystkim jako jedna z kluczowych redut powstańczych na Starym Mieście. Jego zniszczenie w sierpniu 1944 roku pozostawiło na dekady niezabliźnioną ranę w strukturze Śródmieścia.

Nowoprojektowana bryła Villi Bogoria podejmuje świadomy dialog z przeszłością. Architekci z Juvenes-Projekt nie zdecydowali się na dosłowną rekonstrukcję, lecz na subtelną transformację historycznych motywów w języku współczesnego luksusu i rygoru architektonicznego. Najbardziej czytelnym ukłonem w stronę pierwowzoru jest łagodnie zaokrąglony narożnik, który płynnie spina zbiegające się fasady uliczne, porządkując oś widokową pomiędzy klasycystycznym Pałacem Rzeczypospolitej, zielenią Ogrodu Krasińskich a barokowo-klasycystyczną zabudową Długiej.

Tektonika światła i kamienia – fasada z wapienia Piedra Paloma

Głównym medium kompozycyjnym budynku stał się hiszpański wapień Piedra Paloma, uznawany za jeden z najczystszych i najbardziej jednorodnych białych wapieni na świecie. Jak podkreślają autorzy projektu, decyzję o jego zastosowaniu poprzedziły blisko dwuletnie analizy materiałowe i testy starzeniowe. Matowa, szlachetna faktura kamienia tworzy eleganckie tło dla wielkoformatowych przeszkleń, które integrują wnętrza z otaczającą zielenią parkową.

Dzięki precyzyjnemu detalowi kamieniarskiemu fasada unika monotonii wielkich płaszczyzn. Głębokie glify okienne, kaskadowe uskoki oraz wyraziste podziały gzymsów tworzą dynamiczny rysunek światłocienia, który nieustannie zmienia swój charakter w zależności od kąta padania światła i pory dnia. Ponadto dwie ostatnie kondygnacje zostały uskokowo wycofane względem lica dolnych partii, co pozwoliło wygospodarować przestronne tarasy dachowe oraz optycznie obniżyć skalę budynku z perspektywy ulicy.

Program funkcjonalny i inżynieria rezydencjonalna Villi Bogoria

Program użytkowy obiektu podporządkowano założeniom kameralności oraz rygorystycznym wymogom współczesnego komfortu. Na sześciu kondygnacjach naziemnych, przy kubaturze przekraczającej 15 000 m², zaprojektowano jedynie 35 apartamentów. Średnia powierzchnia lokalu przekracza 160 m², a czysta wysokość pomieszczeń sięga 3,00 m netto, co wraz z loggiami i dużymi przeszkleniami zapewnia optymalne doświetlenie i poczucie przestronności.

W odróżnieniu od standardowych inwestycji mieszkaniowych, program rekreacyjny Villi Bogoria obejmuje pełnowymiarowy kompleks regeneracyjny dostępny wyłącznie dla rezydentów. W strefie wellness zaplanowano dwudziestometrowy basen rekreacyjno-sportowy o dopracowanej akustyce, zespół saun obejmujący saunę fińską i łaźnię parową, jacuzzi, basen schładzający oraz nowoczesną siłownię z przestrzenią dedykowaną jodze i pilatesowi na reformerach. Integralną częścią kompozycji jest także wewnętrzne zielone patio, które pełni funkcję naturalnego bufora akustycznego i oazy wyciszenia.

Wewnątrz budynku trwają zaawansowane prace instalacyjne. Obiekt wyposażany jest w scentralizowany system automatyki budynkowej HMS (Home Management System), który dynamicznie zarządza mikroklimatem mieszkań. Układ integruje wentylację mechaniczną z rekuperacją, indywidualną klimatyzację, kontrolę wilgotności i filtrację powietrza, a także sterowanie oświetleniem i zewnętrznymi przesłonami. W kondygnacjach podziemnych powstał dwupoziomowy parking mieszczący ponad 70 aut, którego realizacja wymagała specjalistycznych zabezpieczeń inżynieryjnych ze względu na wysoki poziom wód gruntowych i bezpośrednie sąsiedztwo zabytkowego parku.

Wnętrza części wspólnych w duchu Neo Déco

Za projekt reprezentacyjnych przestrzeni wspólnych odpowiada artysta i architekt Jacek Synkiewicz. Koncepcja wnętrz stanowi autorską interpretację estetyki neo déco, łączącej dyscyplinę geometryczną wczesnego modernizmu z rzemieślniczym kunsztem lat 20. i 30. XX wieku.

Autor zrezygnował z powierzchownych cytatów historycznych na rzecz szlachetności materiału i precyzji wykonania. Reprezentacyjne hole, korytarze i strefę wejściową zdominowały wyselekcjonowane okładziny z kamienia naturalnego, elementy ze szczotkowanego i patynowanego mosiądzu, forniry ze szlachetnego drewna egzotycznego Paldao oraz indywidualnie projektowane formy opraw oświetleniowych i mebli wbudowanych.

Za projekt architektoniczny apartamentowca odpowiada pracownia Juvenes-Projekt pod kierownictwem architekta Krzysztofa Tyszkiewicza. Zakończenie całości prac budowlanych i oddanie obiektu do użytkowania zaplanowano na drugą połowę 2026 roku.

Żródłó: materiały prasowe

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera