Dom jak leśna ambona w koronach drzew

Działka była zatopiona w gęstym, wysokim lesie sosnowym. Koncepcja architektów odwołała się więc do archetypu leśnej ambony i punktu widokowego. Dzięki temu dom stał się maszyną do obserwacji życia lasu, a nie tylko do przebywania blisko natury. Projekt Klangor Studio.

Architektura do obserwacji lasu

U podstaw koncepcji leży intencja zmiany relacji między budynkiem i jego otoczeniem. Natura nie stanowi tutaj wyłącznie pasywnego tła lub dekoracyjnego dodatku do bryły. Punktem wyjścia dla stworzenia układu przestrzennego stał się sam mechanizm odbioru pejzażu, zainspirowany konstrukcją leśnych wież obserwacyjnych i ambon. Budynek nie próbuje podporządkowywać sobie przestrzeni ani z nią walczyć. Zamiast tego zamienia się w narzędzie pomiarowe i obserwacyjne, pozwalające mieszkańcom na śledzenie mikrocykli leśnego ekosystemu z rozmaitych wysokości, perspektyw i kątów. W efekcie codzienne życie domowników jest związane z obserwacją spektaklu przyrody wokół

Przechodzenie między widokami w strefach użytkowych

Sercem parteru jest w pełni otwarta przestrzeń łącząca strefę dzienną, jadalnię oraz kuchnię. Brak wewnętrznych barier pozwala na realizację idei płynnego przechodzenia wnętrza w taras i dalej w bezkres leśnego poszycia. Z kolei wyższe kondygnacje oraz pokoje prywatne – w tym główna sypialnia rodziców i strefa dziecięca – otrzymały indywidualnie skomponowane, autorskie otwarcia widokowe.

Funkcja danego pomieszczenia determinuje więc sposób, w jaki jego użytkownik doświadcza lasu. Dynamika poruszania się po domu wymusza stałą zmianę widokowych priorytetów: od panoramicznej, niemal kinowej skali w strefie wspólnej, po kameralne, wysoko zawieszone kadry w strefie prywatnej, ukierunkowane na rytm pni oraz plamy światła prześwitujące przez ikorony drzewostanu.

Zestaw krzyżujących się brył

Otwarcia na las jest możliwe dzięki zestawowi nakładających się na siebie geometrii. Najważniejszym motywem sa dwie bryły-stodoły o klasycznych, dwuspadowych dachach, zestawione ze sobą prostopadle. Ten zabieg przestrzenny pozwolił na precyzyjne skierowanie skrzydeł domu ku zróżnicowanym sekcjom lasu i strefom doświetlenia.

Dolna część budynku tworzy zdecydowaną, horyzontalną bazę zakotwiczającą obiekt w gruncie. Przed przeszkloną elewacją architekci wprowadzili wyrazisty element – szereg okrągłych słupów betonowych. Występują one nie tylko jako konieczny element konstrukcyjny, ale przede wszystkim jako architektoniczny raster. Tworzą dodatkową, pośrednią przestrzeń – rodzaj surowej, współczesnej kolumnady, która porządkuje perspektywę i przesuwa granicę wizualną, nie zakłócając przy tym widoku na głębię krajobrazu.

Materiały imitują strukturę pnia

Warstwa materiałowa nawiązuje do otaczajacego środowiska. Ciemny, grafitowy tynk parteru stanowi wizualny fundament, nadając dolnej kondygnacji ciężar oraz stabilność. Piętro z kolei osłonięte zostało elewacją z ryflowanego drewna o ciepłym, cynamonowym odcieniu.

Zestawienie to odzwierciedla naturalną anatomię sosny, której pień przy ziemi pozostaje ciemny, spękany i chropowaty, by wyżej przechodzić w cieplejsze, bardziej miedziane tony. Zastosowanie wielkoformatowych przeszkleń z żelbetową strukturą słupów umożliwiło otwarcie bryły bez utraty wydajności energetycznej. Starannie dobrana faktura drewna i surowość betonu sprawiają, że budynek z biegiem czasu szlachetnieje, wtapiając się w naturalny mikroklimat otaczającego lasu.

Dom z otwarciem na las

Projekt: Mateusz Florczak, Magdalena Cichosz, Kacper Radulski, Przemysław Spyra

Konstrukcja: Pracownia projektowa Samborscy www.msamborski.pl

Instalacje sanitarne: Projekt Białystok Marcin Harasimowicz www.instalacjesanitarne.com

Instalacje elektryczne: ZAPProjekt Paweł Garstka S.K.A. www.zapprojekt.com.pl

Zdjęcia: Robert Chmara www.robertchmara.com

Powierzchnia całkowita: 602,65 m2

Projekt: 2022
Realizacja:  2024

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera