Drugie życie Fabryki Perun. Mieszkania zintegrowane z poprzemysłową tradycją warszawskiego Kamionka
Data dodania: 03.09.2026 Czas czytania: ~ 3 min
Państwa głos został zapisany. Głosować można raz na 24 godzinny na jeden obiekt z wybranej kategorii.
Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera
Data dodania: 03.09.2026 Czas czytania: ~ 3 min
Na warszawskiej Pradze-Południe rozpoczyna się realizacja inwestycji na terenie dawnej Fabryki Perun. Deweloper Alides Polska wraz z pracownią WWAA podjęli się zadania stworzenia otwartego fragmentu miasta, łączącego funkcje mieszkaniowe z renowacją zabytkowych hal. Projekt wpisuje się w nurt odpowiedzialnej adaptacji architektury poprzemysłowej, tworząc dialog między historycznym dziedzictwem a potrzebami współczesnych mieszkańców. To jedna z ostatnich inwestycji w wygasającej formule Lex Deweloper.
Obserwuj nas w Google News. Kliknij w link i zaznacz gwiazdkę.
Dodaj nas do preferowanych źródeł w Google. Kliknij w link i potwierdź wybór.
Teren przy ulicy Grochowskiej stanowi materialny ślad bogatej historii warszawskiego przemysłu. Początki Fabryki Perun sięgają pierwszych dekad dwudziestego wieku. W 1913 roku uruchomiono tu produkcję tlenu, a trzy lata później, z inicjatywy inżyniera Alfreda Sznerra, powstało Towarzystwo Akcyjne Perun, które rozpoczęło wytwarzanie sprzętu oraz materiałów spawalniczych. W okresie międzywojennym zakład stał się pionierem polskiego spawalnictwa, rozwijając także produkcję aparatury do tlenoterapii oraz specjalistycznych lamp dla służb ratowniczych i straży pożarnej. Fabryka trwale zapisała się w historii polskiej architektury, wykonując na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych spawaną konstrukcję gmachu PKO w Warszawie, której siedemsettonowy szkielet był wówczas największą tego typu budowlą w Europie. Dziś zachowane zabudowania wchodzą w nowy etap funkcjonowania w strukturze Pragi-Południe. Fabryka zawiera też szereg elementów polskiej tradycji technicznej, jak beznitowe konstrukcje Jana Bryły czy też zachowane pierwsze egzemplarze trylinki betonowej zaprojektowanej w 1933 roku przez Władysława Trylińskiego – sześciokątnej płyty betonowej powszechnie używanej do utwardzania nawierzchni dróg, parkingów, placów składowych oraz podjazdów. Fabryka była od wielu lat opuszczona, a po długich kontrowersjach projekt uzyskał pozwolenie na budowę. Lokalni aktywiści miejscy doprowadzili m.in. do zmniejszenia wysokości projektowanych budynków,
Założenie architektoniczne zakłada wykreowanie wielofunkcyjnej i ogólnodostępnej przestrzeni miejskiej. W nowo projektowanych budynkach powstaną dwieście czterdzieści dwa mieszkania oraz lokale usługowe dopasowane do potrzeb mieszkańców osiedla i dzielnicy. Kluczowym elementem funkcjonalnym jest adaptacja czterech istniejących hal poprzemysłowych, które zostaną przeznaczone pod punkty usługowe. Całość ma pozostać otwarta na miasto – pomiędzy przestrzeniami mieszkaniowymi i usługowymi zaplanowano tereny zielone oraz ścieżkę edukacyjną przedstawiającą historię dawnej fabryki. Dziedzictwo przemysłowe ma nie tworzyć tu zamkniętego reliktu ani dekoracyjnego tła, lecz stać się aktywnym elementem codziennego życia lokalnej społeczności.
Projekt przygotowany przez pracownię WWAA opiera się na stworzeniu neutralnego, współczesnego tła dla zabytkowych obiektów. Architekci zastosowali rozczłonkowane bryły budynków mieszkaniowych, które nie konkurują z historyczną tkanką. Istotnym zabiegiem kompozycyjnym jest precyzyjne wyznaczenie osi widokowych, dzięki którym ceglane hale pozostają dobrze eksprawowane i odgrywają pierwszoplanową rolę w krajobrazie osiedla. Estetyka nowej zabudowy nawiązuje do industrialnego charakteru miejsca poprzez zastosowanie specyficznych wykończeń elewacji, w tym betonu, siatek i tynków.
Architektom marzy się także ułatwienie dostępu do terenu osiedla poprzez stworzenie nowych przejść dla pieszych na ulicy Grochowskiej. Władze dzielnicy jednak już sygnalizują, że będzie to trudne.
Prace przy historycznych halach wymagają przeprowadzenia zaawansowanych działań renowacyjnych i konserwatorskich, nastawionych na pogodzenie autentyczności obiektu z nową funkcją. Zakres przedsięwzięcia obejmuje między innymi demontaż istniejących dachów i przewiezienie ich elementów do specjalistycznej konserwacji. Istotnym zadaniem technologicznym jest również przywrócenie oryginalnych otworów okiennych, które w przeszłości zostały wtórnie zamurowane, a także przeprowadzenie kompleksowej odnowy zabytkowej substancji budowlanej. Proponowane rozwiązania pozwalają zachować unikalne detale architektoniczne, jednocześnie dostosowując ponadstoletnie budynki do wymagań nowoczesnego użytkowania.
Ciekawym zamiarem jest skonsolidowanie całego ruchu samochodowego w parkingach podziemnych.
Adres: Grochowska 301/305 Warszawa
Projekt: WWAA
Inwestor: Alides Polska
Realizacja: 2026-2029
Obserwuj nas w Google News. Kliknij w link i zaznacz gwiazdkę.
Dodaj nas do preferowanych źródeł w Google. Kliknij w link i potwierdź wybór.
Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!
Infrastruktura transportowa rzadko bywa stawiana za wzór wyrafinowania architektonicznego, uchodząc ...
Na poprzemysłowej mapie Wrocławia kształtuje się jedna z najciekawszych inwestycji kulturalnych. Stu ...
Na terenach po dawnej Hucie Baildon w Katowicach powstaje osiedle Bracka Vita. Projekt autorstwa zes ...
Na warszawskiej Pradze-Południ...
Na poprzemysłowej mapie Wrocła...
Na terenach po dawnej Hucie Ba...
9 sierpnia 2026 roku zmarł Sta...
ZOBACZ WSZYSTKIE
Strona korzysta z plików cookies w celu zapewnienia realizacji usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce...
Komentarze
Zaloguj się, aby dodać komentarz