Siedziba TR Warszawa wyłania się z ziemi. Trwają dyskusje nad kolorystyką fasady

Budowa nowego gmachu teatru TR Warszawa na warszawskim Placu Defilad przekroczyła kluczowy punkt zwrotny. Po zakończeniu skomplikowanych prac geotechnicznych i podziemnych, konstrukcja obiektu oficjalnie wychodzi ponad poziom chodnika. Wraz z powstawaniem pierwszych elementów nadziemnych zaczyna zarysowywać się ostateczna skala założenia, które stworzy wspólny kompleks kulturalny wraz z sąsiednim gmachem Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Czy fasada pozostanie czarna ? Trwają dyskusje na ten temat.

Miejsce w tkance miejskiej i relacja z otoczeniem

Inwestycja powstaje w ramach transformacji ścisłego centrum Warszawy. Nowa siedziba TR Warszawa wpisuje się w założenie urbanistyczne mające na celu redefinicję historycznie obciążonej przestrzeni wokół Pałacu Kultury i Nauki. Usytuowanie gmachu bezpośrednio przy Placu Centralnym i w sąsiedztwie Parku Świętokrzyskiego tworzy oś w której architektura pełni funkcję spoiwa tkanki miejskiej. Budowa teatru rozpoczęła się w 2025 roku.

Założenie od początku projektowano jako układ dwóch komplementarnych brył. Podczas gdy sąsiadujący gmach Muzeum Sztuki Nowoczesnej stanowi jasny, monolityczny punkt odniesienia, teatr zaprojektowano jako jego architektoniczną i ideową przeciwwagę. Obydwa obiekty kadrują wewnętrzne forum – otwartą przestrzeń pieszą, która integruje ruch z obszaru parku oraz plenerowe wydarzenia artystyczne. 

Architektura elastyczności i integracji społecznej

Program funkcjonalny obiektu został podporządkowany koncepcji przestrzeni otwartej, znoszącej tradycyjny podział między strefą widza a zapleczem produkcyjnym. Centralnym punktem układu jest główna sala widowiskowa usytuowana na poziomie terenu, mieszcząca widownię na 700 miejsc. Zastosowana w niej platforma obrotowa oraz modułowe układy stóp scenicznych pozwolą na płynną zmianę konfiguracji wnętrza – od tradycyjnego układu pudełkowego, przez scenę elżbietańską, po układy przestrzenne typu site-specific. Funkcję uzupełniającą pełni kameralna sala na pierwszym piętrze, przewidziana dla 150 widzów.

Istotnym założeniem funkcjonalnym jest koncepcja parteru jako wielofunkcyjnego "pokoju miejskiego". Strefa wejściowa z otwartym foyer, restauracją, sklepem oraz kasami została pomyślana tak, aby działać niezależnie od harmonogramu spektakli. Dzięki zastosowaniu wielkogabarytowych przeszkleń i otwieranych portali, przestrzeń wewnętrzna teatru będzie fizycznie łączyć się z placem, zamieniając hall w dopełnienie przestrzeni publicznej.

Dialog czerni i bieli w geometrii gmachu

Pod względem formalnym budynek prezentuje wyrazisty, minimalistyczny modernizm. Bryła o prostym, geometrycznym obrysie bazuje na kontraście materiałowym i kolorystycznym względem białego elewacyjnego betonu sąsiedniego muzeum. Teatr otrzyma elewację wykończoną czarną stalą, co wizualnie osadza obiekt w nocnej i widowiskowej specyfice sztuk performatywnych. Choć w sierpniu  pojawiły się informacje o ewentualnych zmianach i optymalizacjach projektowych, oficjalne materiały inwestora oraz wykonawcy nadal konsekwentnie operują koncepcją czarnej, zwartej bryły stawiającej wyrazisty kontrast dla MSN. Dyskusje dotyczą stopnia przezierności paneli elewacyjnych czy doboru materiału wykończeniowego), a nie samej rezygnacji z czarnej kolorystyki

Morfologia budynku opiera się na rytmie otwarć i zamknięć. Zamknięte, pełne płaszczyzny elewacji wyznaczają strefę dojrzałej technologii scenicznej i hangaru główej sceny, podczas gdy kondygnacje dolne oraz strefy widokowe rozbijają monolityczną strukturę dużymi przeszkleniami. Taki zabieg kompozycyjny nada ciężkiej, stalowej bryle wizualną lekkość i zachęci do obserwacji wnętrza gmachu z poziomu ulicy.

Inżynieria podziemia i dynamika konstrukcji

Za projekt architektoniczny odpowiada nowojorska pracownia Thomas Phifer and Partners, we współpracy z polskimi biurami APA Wojciechowski oraz Buro Happold.

Na ukończonym stropie poziomu podziemnego rozpoczęto montaż kluczowych elementów konstrukcyjnych części nadziemnej. Najbardziej wymagającym wyzwaniem inżynieryjnym na obecnym etapie jest instalacja betonowej podkonstrukcji pod scenę obrotową o średnicy przekraczającej 11 metrów, a także wznoszenie masywnych, żelbetowych ścian przyszłego hangaru sceny głównej.

Systemy konstrukcyjne wykorzystują wielkogabarytowe belki stalowe i żelbetowe o rozpiętościach sięgających kilkunastu metrów, co pozwala na uzyskanie przestrzeni wolnej od wewnętrznych słupów wsporczych i zapewnia pełną swobodę aranżacji przestrzeni teatru.

Teatr TR Warszawa

Lokalizacja: Warszawa, ul. Marszałkowska

Inwestor: Miasto Stołeczne Warszawa

Projektant: Thomas Phifer and Partners we współpracy z APA Wojciechowski Sp. z o.o. i Buro Happold Inżynier kontraktu: konsorcjum ECM Group Polska S.A. oraz Portico Project Management

Wykonawca: Warbud

Powierzchnia całkowita: 17146 m2

Powierzchnia naziemna: 11 526 m2

Kubatura: 112 000 m3

Projekt: 2014

Fot. Marta Eysmont, Warbud

Źródło: www.facebook.com/firmaWarbudSA, www.facebook.com/trwarszawa

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera