Big Boy w Gdańsku. Skurczony gigant wychodzi z ziemi

Dwie dekady oczekiwania, dramatyczna redukcja gabarytów i walka z niestabilnym podłożem pasa nadmorskiego. Gdańskie Przymorze po latach spekulacji wzbogaca się o nową wieżę, która zredefiniuje panoramę miasta. Poznajcie Big Boya z Gdańska. Jak każdy wysokościowiec wzbudza kontrowersje wśród mieszkańców.

Od dwustumetrowej utopii do realizmu Przymorza

Początki tej historii sięgają 2007 roku, kiedy w gdańskim urbanistycznym dyskursie pojawiła się wizja spektakularnego, ponad dwustumetrowego drapacza chmur. Gdyby powstanie 202-metrowej struktury doszło do skutku, obiekt z miejsca zdominowałby krajowe zestawienia wysokościowców. Ambicje inwestora zderzyły się jednak z rynkową i lokalną rzeczywistością. Dziś, przy ulicy Prezydenta Lecha Kaczyńskiego 22, niespełna kilometr od brzegów Bałtyku i w sąsiedztwie ikonicznych gdańskich falowców, rusza budowa znacznie skromniejszego, 99-metrowego wariantu. Choć obiekt ustępuje wysokością 180-metrowej Olivia Star, ambicją projektantów jest spięcie kompozycyjnie nadmorskiego krajobrazu dzielnicy Przymorze.

Hybrydowy balans między gastronomią, SPA a mieszkaniem z widokiem

Program użytkowy 29-kondygnacyjnej wieży oparto na koncepcji hybrydowej, łączącej segment komercyjno-turystyczny z tkanką mieszkaniową. Dolne piętra, obejmujące poziom od parteru do dwunastego piętra, przeznaczono na funkcję hotelową, wzbogaconą o zaplecze gastronomiczne w postaci restauracji oraz strefę SPA. Siedemnaście wyższych kondygnacji zajmą apartamenty prywatne. Projekt zakłada pełne otwarcie przestrzeni mieszkalnych na otaczający krajobraz – każdy z lokali uzyska dostęp do zewnętrznej strefy rekreacyjnej w postaci głęboko przeszklonej loggii lub obszernego tarasu.

Zaokrąglona linia w dialogu z gdańskim BAM-em

Za projekt architektoniczny odpowiada autorskie biuro inwestora pracujące pod kierunkiem architekta Marcina Woyciechowskiego. Główny akcent estetyczny bryły stanowi miękkie, zaokrąglone zwieńczenie, z którego spływa pionowy, przeszklony pas, tworząc wyrazistą oś elewacji. Pierwotna wersja tej plastycznej formy stała się przedmiotem dyskusji z Biurem Architekta Miasta, co skłoniło autorów do dopracowania tektoniki fasady i zwieńczenia przed jej finalną realizacją. Zaoblona sylweta ma płynnie korespondować z dynamiką pasa nadmorskiego i przełamywać wertykalnie linię sąsiadującej zabudowy wielkopłytowej. Wokół obiektu pojawiają się zarzuty, że rzuca zbyt długi cień i powiela w Gdańsku wzorce rodem z Miami. Apartamenty z widokiem na morze wykupią głównie weekendowi goście, którzy nic nie wniosą do życia miasta.

Walka z napływem wód i fundamenty na trudnym podłożu

Lokalizacja wieżowca zaledwie 900 metrów od linii brzegowej wymusiła zastosowanie zaawansowanej inżynierii geotechnicznej. Posadowienie tak masywnego obiektu w trudnym, wysoce nawodnionym gruncie wymagało kompleksowego przygotowania podłoża jeszcze przed rozpoczęciem właściwych prac konstrukcyjnych.

Kluczowe okazały się głębokie wzmocnienie struktury podłoża oraz stworzenie wielkoformatowych przesłon chroniących wykop przed intensywnym napływem wód gruntowych. To właśnie niewidoczna z poziomu ulicy, skomplikowana podziemna inżynieria zdecyduje o powodzeniu technologicznym całego przedsięwzięcia.

Big Boy

Lokalizacja: Gdańsk, ul. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego 22

Inwestor: Grupa Hossa

Projektant: Marcin Woyciechowski, Pracownia Projektowa Grupy Hossa

Powierzchnia użytkowa: 25 tys. m2

Projekt: 2007

Źródło: https://www.gdansk.pl/

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera