Architektura, która uzupełnia zabytek UNESCO? Drewniany pawilon u wrót Parku Mużakowskiego

Zaprojektowanie nowego obiektu w sąsiedztwie XIX-wiecznego założenia parkowego wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO to wyjątkowe wyzwanie konserwatorskie i architektoniczne. Projekt warszawskiej pracowni Ambient, wyłoniony na zamówienie Narodowego Instytutu Dziedzictwa, pokazuje, jak za pomocą drewna CLT i przemyślanej formy odpowiedzieć na potrzeby pół miliona turystów rocznie, nie naruszając wartości historycznego krajobrazu.

Dialog z krajobrazem w Parku Mużakowskim pod czujnym okiem konserwatora

Park Mużakowski to gigantyczna, licząca aż 728 hektarów przestrzeń, z czego przeważająca część – 522 hektary – spoczywa po polskiej stronie granicy w miejscowości Łęknica. To transgraniczne założenie pałacowo-parkowe z XIX wieku, wpisane w 2004 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, wymaga szczególnego szacunku dla zastanego krajobrazu naturalnego i kulturowego. Zarządzanie tym terenem odbywa się w ścisłej współpracy stron polskiej i niemieckiej, a ze strony krajowej pieczę nad nim sprawuje Narodowy Instytut Dziedzictwa. Projektowanie w takim otoczeniu wymaga od architektów dużej powściągliwości. Nowa interwencja architektoniczna przy polskim wejściu do parku została pomyślana tak, aby stanowić tło dla parku i istniejących osi widokowych.

Odpowiedź na wyzwania ruchu turystycznego

Duża popularność parkowego założenia generuje wyzwania, którym dotychczasowa infrastruktura nie była w stanie w pełni sprostać. Roczny ruch turystyczny sięgający pół miliona osób wymusił uporządkowanie strefy wejściowej i stworzenie odpowiedniego zaplecza obsługi. Inwestycja zamówiona przez Narodowy Instytut Dziedzictwa opiera się na podziale funkcjonalnym rozbitym na dwa niezależne obiekty. Pierwszy z nich pełni rolę pawilonu wejściowego dla odwiedzających – mieści salę wielofunkcyjną przeznaczoną na wydarzenia i wystawy oraz kawiarnię. Drugi budynek przeznaczono na pracownię terenową z przestrzenią biurową, co zapewnia zaplecze dla kadry zarządzającej i badawczej pracującej na miejscu.

Archetypiczna sylwetka w tradycyjnym materiałowym sztafażu

Zespół architektów pod kierunkiem Magdaleny Pios, znanej z proekologicznych projektów (takich jak drewniana biblioteka w warszawskiej Białołęce czy projekt drewnianego biurowca), zdecydował się na formę nawiązującą do tradycyjnego budownictwa. Oba obiekty zwieńczono dwuspadowymi dachami pokrytymi ceramiczną dachówką, a ich elewacje zaprojektowano jako murowane z cegły, co odnosi się do lokalnego dziedzictwa materiałowego regionu. Ważnym elementem kompozycji są duże przeszklenia, które wpuszczają światło do wnętrz i zapewniają stały kontakt wzrokowy z otaczającą zielenią parku.

Drewno CLT i rozwiązania zrównoważonego rozwoju

Struktura budynków opiera się na technologii drewna klejonego krzyżowo (CLT). Wykorzystanie prefabrykowanych elementów drewnianych usprawnia proces budowlany na obszarze objętym ochroną oraz pozwala ograniczyć wbudowany ślad węglowy inwestycji. Projekt pracowni Ambient uwzględnia również szereg rozwiązań technicznych mających na celu minimalizację wpływu obiektów na środowisko podczas ich późniejszej eksploatacji. Dzięki temu kompleks stanowi przykład zrównoważonego podejścia do projektowania współczesnej architektury w sąsiedztwie obiektów o najwyższej wartości historycznej.

Nowy Pawilon przy wejściu do Parku Mużakowskiego

Projekt. Ambient sp. zo.o.

Realizacja: planowana

Fot: Ambient sp. zo.o.

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera