Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Antonio Gaudi

 

Czas czytania: ~4 min


Prezentacje czołowych architektów

 

mrTwR89l6MYgVPifTW5QMyatnk7Fls1OEf00GdCZClqmn1k3mraefFHaBAsf_2gaudi.jpg
Urodził się 25 czerwca 1852 roku, zmarł 10 czerwca 1926 roku. Studiował i działał w Barcelonie, gdzie powstałe większość jego budowli. Początkowo ulegał wpływom eklektyzmu (Casa Vicenz), łącząc i przetwarzając elementy dawnych stylów architektonicznych (Pałac Guell, pałac biskupi w Astorga). Od około 1890 roku rozwinął własny styl, reprezentujący swoistą odmianę modernizmu, w którym starał się połączyć nowatorstwo rozwiązań konstrukcyjnych (np. zastosowanie łuków parabolicznych), ze swobodnym plastycznym ukształtowaniem bryły budynku. Jego przewodnią ideą było twórcze kontynuowanie osiągnięć architektury gotyku przy zachowaniu jej wewnętrznych, symbolicznych treści. Nawiązując do form organicznych, wprowadzał chętnie do swych budowli płynne, faliste linie, nieregularne rzuty, fantastyczne rzeźbiarsko ukształtowane elementy architektoniczne i bogate efekty kolorystyczne. (Casa Calvet, Casa Battlo, Casa Mila, Parku Guell). Głównym osiągnięciem jest słynny kościół Sagrada Familia w Barcelonie (którego budowa trwa po dziś dzień). W całej swojej twórczości projektował głównie domy mieszkalne. Początkowy okres jego prac cechował popularny wówczas eklektyzm, czyli mieszanie cech wszystkich poprzednich stylów. Już wtedy tworzył one jednak pewną swoją odmianę eklektyzmu. Przykładem jest Casa Vincens (Vincens to nazwisko właściciela) - dom zaprojektowany przez Gaudiego, którego budowa trwała w latach 1878 do 1880. Sprawia on wrażenie, jakby był wykonany z małych, zlepionych kamieni albo czegoś w tym stylu. Jest to przykład eklektyzmu "gaudiowskiego". Do innych budowli Antonia tego typu należą m.in.: pałac Güell (1885 - 1889) i pałac biskupi w Astorga (1887 - 1893). Mniej więcej w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku w Europie zaczyna panować secesja. Tak więc również w tym czasie Gaudi na stałe porzuca eklektyzm i zaczyna tworzyć w duchu nowego stylu. Nie projektował jednak budowli czysto secesyjnych, ale stworzył swoją odmianę tego stylu. Casa Mila w Barcelonie to przykład już rozwiniętego '"gaudizmu". Secesja Gaudiego wyróżniała się poszukiwaniem przez architekta nowych rozwiązań, głównie technicznych. Poza tym był bardzo zafascynowały architekturą gotyku i ostatnim okresie swojej twórczości bardzo często wplatał do projektów elementy tego stylu. Nie był to bynajmniej historyzm, polegający na kopiowaniu wczesniejszych stylów. Gaudi stworzył w ten sposób coś pośredniego między secesją, a gotykiem. Pragnął dalej rozwijać styl średniowieczny, który nagle został przerwany przez wybuch renesansu. Jednak Gaudi miał kilka zastrzeżeń do samego gotyku. Przede wszystkim fascynowała go strzelistość wież. Uważał, że duże ilości zdobień, które pojawiały się w późnym gotyku, już były zapowiedzią jego upadku. Antonio postanowił sam przywrócić gotyk, ale wcześniej oczyścić go z tego, co mu się nie podobało. Między innymi za wszelką cenę chciał się pozbyć zewnątrznych łuków przyporowych, tak często pojawiajacych się w francuskich katedrach gotyckich. W tym celu poszukiwał innych rozwiązań technicznych. Łuki owe stosowano, aby przenosić ciężar rezległych sklepień na grunt. Musiały byc budowane, ponieważ wewnętrzne filary nie mogły tego zrobić same, a nie chciano przenosić ciężaru na ściany, by nie rezygnować z dużych okien. Antonio Gaudi prowadził więc własne, domowe eksperymenty z przenoszeniem cięzarów na różne elementy. W tym celu miał pokój, w którym zawieszone były skomplikowane sieci cieżarków i sznurków. System ten pozwolił Gaudiemu eksperymentować z rozwiązaniami technicznymi i wynajdowanie tych najlepszych bez przeprowadzenia długotrwałych obliczeń ani tym bardziej używania komputerów do wykonywania symulacji wirtualnych. Owocem tych długotrwałych badań, doswiadczeń i eksperymentów stała się Sagrada Familia - kościół Świętej Rodziny. Był budowany już wcześniej, jednak kiedy kierownictwo nad pracami poświęcono Gaudiemu, stał się on dla niego możliwością spełnienia marzeń związanych z rozwijaniem gotyku. Bryła tego kościoła sprawia wrażenie, jakby była ulepiona z gliny. Dla Gaudiego było to dzieło jego życia. Z tym kościołem wiązane jest najczęściej jego nazwisko. Gaudi zmarł potrącony przez tramwaj 10 czerwca 1926 roku. Jak sam mawiał "katedry nie buduje jeden człowiek, ale jest ona dziełem wielu pokoleń". Tak jest w przypadku Sagrady Familii. Prace nad jej ukończeniem trwają po dziś dzień. Mimo to stała sie dla Barcelony takim samym symbolem, jakim jest Wieża Eiffla dla Paryża
4CzihDDDZs1cy2ybYl2fB43fzlWKN2omlA2MEasPPZFhiGS9nsDBPKgTtCsY_2gaudi-cm.jpg
OugYPz3Iit3fBMXRzOduKHuQixrMQ840ux3nkj04VPFpJWracx6DouqeHkQT_sagrada7.jpg
yVjBBGVIvFRO5S38ZSrHzLBvJnXJQRLdLhdYd0RWWS7eEpMajztASKWUSDsG_sagrada51.jpg

Podepnij swój artykuł

tagi

Hala sportowa w Warszawie - wyniki konkursu architektonicznego
Hala sportowa w Warszawie - wyniki konkursu architektonicznego

Konkurs architektoniczny na projekt wielofunkcyjnej hali sportowej wraz z zagospodarowaniem terenu w ...

Webinarium H+H: Rozwiązania ścienne w kontekście aktualnych wymagań akustycznych i termicznych
Webinarium H+H: Rozwiązania ścienne w kontekście aktualnych wymagań akustycznych i termicznych

Zapraszamy na bezpłatne szkolenie dla architektów, studentów, wykonawców i wszystkich zainteresowany ...

Webinarium Ruukki - System ścienny Ruukki Forma 27.09.2018
Webinarium Ruukki - System ścienny Ruukki Forma 27.09.2018

Zapraszamy na bezpłatne szkolenie dla architektów, studentów, wykonawców i wszystkich zainteresowany ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera