Zmarł Robert Venturi
Data dodania: 21.09.2018 Czas czytania: ~ 2 min
Państwa głos został zapisany. Głosować można raz na 24 godzinny na jeden obiekt z wybranej kategorii.
Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera
Data dodania: 21.09.2018 Czas czytania: ~ 2 min
Robert Venturi urodził się w 1925 roku w Filadelfii; w 1950 obronił dyplom na Uniwersytecie Princeton. Pracował kolejno w biurach Eero Saarinena i Louisa Kahn, jednocześnie pracując jako asystent, a później samodzielny wykładowca na wielu wyższych uczelniach. W 1960 roku Venturi poznał swoją przyszłą żonę, Denise Scott Brown, z którą wkrótce założył własną pracownię.
Obserwuj nas w Google News. Kliknij w link i zaznacz gwiazdkę.
Dodaj nas do preferowanych źródeł w Google. Kliknij w link i potwierdź wybór.
Robert Venturi w 1991 roku otrzymał Nagrodę Pritzkera (niedawno przez media przetoczyła się burzliwa debata o tym, że nagrodę powinien otrzymać wspólnie z żoną i partnerką w pracowni, Denise Scott Thomas, bo była ona współautorką wszystkich najważniejszych realizacji biura), w 2016 już oboje otrzymali Złoty Medal Amerykańskiego Stowarzyszenia Architektów. To oczywiście dwie najważniejsze z dziesiątków nagród, jakie w czasie jego zawodowej drogi przyznano Robertowi Venturiemu.
Robert Venturi zaprojektował (najczęściej wspólnie z Denise Scott Thomas) wiele budynków, które dziś uważane są za ikony postmodernizmu. Pierwszy i najważniejszy z nich, to Vanna Venturi House, dom, który Robert Venturi zaprojektował dla swojej matki na początku lat 60. w Chestnut Hill na obrzeżach Filadelfii. Później architekt często pracował dla wyższych uczelni i muzeów, projektując rozbudowy historycznych gmachów – możliwość odniesienia się do istniejącej zabudowy była dla niego doskonałym polem do postmodernistycznych gier z widzem, dla nowych interpretacji historycznych detali, tworzenia pastiszów, przeróbek, do łączenia i przeinaczania stylów.
Robert Venturi w historii architektury ważne miejsce zajął już dawno. Co warto podkreślić: odegrał ważną rolę zarówno jako projektant, jak i teoretyk architektury. Książki jego autorstwa (lub pisane wspólnie z Denise Scott Brown) stanowią do dziś kanon literatury poświęconej architekturze. Wydany w roku 1966 tom pt. „Complexity and Contradiction in Architecture” uznaje się za wydawnictwo kluczowe dla rozwoju epoki ponowoczesnej, wejścia postmodernizmu do architektury. Kolejna ważna publikacja, „Learning from Las Vegas” z 1972 roku (autorzy: Robert Venturi, Denise Scott Brown i Steven Izenour) w 2013 roku ukazała się także po polsku, nakładem wydawnictwa Karakter.
Uczyć się od Las Vegas, wyd. Karakter
Robert Venturi zaprojektował (najczęściej wspólnie z Denise Scott Thomas) wiele budynków, które dziś uważane są za ikony postmodernizmu. Pierwszy i najważniejszy z nich, to Vanna Venturi House, dom, który Robert Venturi zaprojektował dla swojej matki na początku lat 60. w Chestnut Hill na obrzeżach Filadelfii. Później architekt często pracował dla wyższych uczelni i muzeów, projektując rozbudowy historycznych gmachów – możliwość odniesienia się do istniejącej zabudowy była dla niego doskonałym polem do postmodernistycznych gier z widzem, dla nowych interpretacji historycznych detali, tworzenia pastiszów, przeróbek, do łączenia i przeinaczania stylów.
Robert Venturi zasłynął parafrazą powiedzenia modernisty, Ludwiga Mies van der Rohe „Less is more” (mniej znaczy więcej). Postmodernista Venturi zwykł mówić: „Less is bore” (mniej znaczy nudniej).
Źródło zdjęć: Wikimedia.org
Obserwuj nas w Google News. Kliknij w link i zaznacz gwiazdkę.
Dodaj nas do preferowanych źródeł w Google. Kliknij w link i potwierdź wybór.
Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!
Przez lata budownictwo społeczne w Polsce kojarzyło się głównie z cięciem kosztów i zaspokajaniem wy ...
Projektowanie współczesnego szpitala to balansowanie na granicy zaawansowanej inżynierii, medycyny o ...
Szczeciński Dom Sportu przez dekady stanowił ikonę modernistycznego Szczecina, lecz z biegiem lat pr ...
Wprawdzie płatne konkursy arch...
Skromne muzeum ukryte w sadzie...
Robiono tu codzienne zakupy, d...
Warszawska pracownia ZOA Archi...
ZOBACZ WSZYSTKIE
Strona korzysta z plików cookies w celu zapewnienia realizacji usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce...
Komentarze
Zaloguj się, aby dodać komentarz