Ogrody Ulricha w Warszawie - miejsce spotkań

W 1878 roku na terenie dzisiejszej dzielnicy Wola rodzina Ulrichów zbudowała innowacyjne szklarnie, w których hodowała egzotyczne owoce i tropikalne rośliny. Szybko przestrzeń ta stała się nie tylko miejscem hodowli roślin, ale i edukacji oraz odpoczynku dla mieszkańców miasta, których przyciągało tu zielone otoczenie. W drugiej połowie XX wieku, po śmierci ostatniej właścicielki, upaństwowienie szklarni doprowadziło je ostatecznie do upadku i likwidacji.

Architektura szklarni

Ogrody Ulricha tkwiły jednak w pamięci miasta i jakiś czas temu narodził się pomysł ich odtworzenia w nowym wcieleniu. Wiele można znaleźć w Polsce projektów, których celem było przywrócenie podupadłego obiektu do życia; zwykle wiązało się to z modernizacją, pewną zmianą pierwotnej formy. Wiele z takich przedsięwzięć wzbudziło kontrowersje (Hala Koszyki w Warszawie), inne były ocenione dobrze (Kamienica Żelazko w Poznaniu), jeszcze inne okazały się po prostu jedynym sposobem na uratowanie cennego zabytku i nadanie mu nowego życia (Ognisko Praga w Warszawie).

Ogrody Ulricha od dawna nie istniały – trzeba je było zbudować od nowa. Zadania tego podjęła się pracownia WXCA. Niezbyt atrakcyjnie dziś zlokalizowany teren, między centrum handlowym i ulicą w wyniku ich działań miał się zamienić w atrakcyjny teren rekreacji, spotkań, odpoczynku. Zachowany tu historyczny i powojenny park poddano kompleksowej rewitalizacji, nadając obu spójną formę, dodano do nich również pasaż i plac. „Odnowienie zabytkowego parku sprowadza się do uzupełnienia zieleni niskiej i średniej, dodania nowoczesnej małej architektury, nawiązującej do XIX-wiecznych form, odtworzenia pergoli i altany” – opisywali to architekci.

Odtworzony historyczny obiekt

Sercem tej przestrzeni stał się pasaż wiodący w poprzek założenia, przechodzący w plac przed szklarniami. Plac pomyślano jako miejsce koncertów, wydarzeń plenerowych, targów, miejsce na lodowisko czy wesołe miasteczko. Obok niego zaś stanęły na nowo kultowe szklarnie, nadbudowane z zachowaniem oryginalnej substancji. To zespół dwóch złożony z dwóch części nadziemnych połączonych pod ziemią murowanym łącznikiem. Jak podkreślali architekci, bryły budynków szklarni powstały w oparciu o ich pierowtny wygląd, z tymi samymi kierunkiami i spadkiami dachów, zrekonstruowanymi detalami białej ślusarki i przeszkleń, opartych na stalowym szkielecie. Szklarnie zostały przystosowane do celów gastronomicznych, działają tu już bary, kawiarnie, restauracje, a gościom umila tu pobyt oranżeria pena egzotycznych roślin – co jest oczywiście nawiązaniem do działalności rodziny Ulrichów.

Ogrody Ulricha - metryczka projektu obiektu

Lokalizacja: Warszawa, ul. Górczewska 124

Inwestor: Ingka Centres Polska
Projekt architektoniczny: WXCA (1. nagroda w konkursie inwestorskim organizowanym przez Ingka Centres Polska)

Zespół WXCA: Szczepan Wroński, Marta Sękulska-Wrońska, Monika Lemańska, Jan Kucza-Kuczyński, Mikołaj Niewęgłowski, Adrianna Bańczerowska, Katarzyna Dudek, Michał Krawczyński, Paulina Pernak, Ewelina Szeląg

Powierzchnia terenu: 1,9 ha
Powierzchnia budynku: 2 900 m²

Realizacja: 2022
Źródło: wolapark.pl/pl-pl/ogrody-ulricha, wxca.pl

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera