Architektura, która dojrzewa z czasem

Jak 77 Studio Architektury definiuje przestrzeń, tożsamość i zrównoważony rozwój ? W świecie, gdzie tempo zmian przestrzennych często dominuje refleksję nad ich jakością, 77 Studio Architektury proponuje podejście oparte na szacunku do miejsca, człowieka i czasu. Od ponad dwóch dekad pracownia tworzy obiekty, które nie tylko wpisują się w krajobraz, ale go współtworzą – z myślą o przyszłości, lokalnej tożsamości i emocjonalnym odbiorze przestrzeni. Sprawdź manifest nagradzanej pracowni prowadzonej przez Pawła Naduka.

Ponadczasowość jako wartość projektowa

W świecie architektury, gdzie trendy zmieniają się szybciej niż cykle inwestycyjne, 77 Studio Architektury stawia na trwałość idei i form. Dla zespołu Pawła Naduka ponadczasowość nie jest pustym hasłem, lecz świadomym wyborem projektowym, który zakłada, że budynek powinien zyskiwać na wartości estetycznej i funkcjonalnej wraz z upływem lat.

Jednym z najbardziej reprezentatywnych przykładów tej filozofii jest Słoneczna Office – biurowiec zlokalizowany w Starej Iwicznej pod Warszawą. Projektując ten obiekt, architekci postawili na prostotę bryły, elastyczność funkcjonalną oraz materiały, które dobrze się starzeją. Beton architektoniczny, cegły betonowe i stal nierdzewna zestawiono z zielenią pnącą się po elewacji, tworząc kompozycję, która nie tylko nie traci na atrakcyjności, ale wręcz zyskuje z czasem. Budynek został doceniony przez środowisko architektoniczne, trafiając do finału konkursu „Życie w Architekturze” jako jeden z najlepszych obiektów XXI wieku.

Dla 77 Studio kluczowe jest przekonanie, że architekturę należy oceniać dopiero po dekadzie od jej realizacji. Taki dystans czasowy pozwala zweryfikować trafność decyzji projektowych, odporność na zmieniające się potrzeby użytkowników oraz wpływ budynku na otoczenie. To podejście wymaga odwagi – rezygnacji z chwilowych mód na rzecz uniwersalnych wartości, takich jak proporcja, światło, materiał i kontekst.

Ponadczasowość w rozumieniu studia to także projektowanie z myślą o przyszłych pokoleniach. Obiekty mają nie tylko przetrwać, ale też inspirować, budować tożsamość miejsca i być punktem odniesienia dla kolejnych realizacji. To architektura, która nie krzyczy, lecz mówi spokojnym, wyważonym głosem – i właśnie dlatego zostaje z nami na dłużej.

Architektura jako sztuka kontekstu

W 77 Studio Architektury kontekst nie jest tłem – jest punktem wyjścia. Każdy projekt rozpoczyna się od analizy miejsca, jego historii, przyrody, kultury i społecznych uwarunkowań. Architektura, według Pawła Naduka, nie powinna dominować nad otoczeniem, lecz z nim współistnieć, uzupełniać je i wzbogacać. To podejście staje się szczególnie istotne w dobie globalizacji, która niesie ze sobą ryzyko unifikacji przestrzeni i zaniku lokalnych tożsamości.

Studio konsekwentnie przeciwstawia się tej homogenizacji, projektując budynki głęboko zakorzenione w miejscu, w którym powstają. Przykładem takiego podejścia jest Willa pod Skocznią na warszawskim Mokotowie – projekt, który nie tylko nawiązuje do przedwojennej tradycji budownictwa willowego, ale też wchodzi w dialog z modernistycznym dziedzictwem dzielnicy. Kaskadowa bryła, tarasy i detale ceglane inspirowane nieistniejącym już Kinem Moskwa to nie tylko cytaty architektoniczne, ale też wyraz szacunku dla lokalnej historii.

Architekci z 77 Studio nie traktują kontekstu jako ograniczenia, lecz jako źródło inspiracji. W ich projektach często pojawiają się odniesienia do charakterystycznych elementów krajobrazu, lokalnych materiałów czy typologii zabudowy. Dzięki temu budynki nie są anonimowe – mają swoją tożsamość, są rozpoznawalne i zakorzenione w miejscu. To architektura, która nie tylko odpowiada na potrzeby użytkowników, ale też buduje więź z otoczeniem.

W czasach, gdy wiele inwestycji powstaje według powtarzalnych schematów, 77 Studio proponuje alternatywę: projektowanie jako akt kulturowy, społeczny i emocjonalny. Budynek nie jest tu tylko funkcjonalnym obiektem – staje się częścią narracji miejsca, jego pamięci i przyszłości. To właśnie dlatego architektura kontekstualna, choć często mniej spektakularna wizualnie, ma większą siłę oddziaływania i trwałości.

Symbioza z naturą i człowiekiem

Architektura 77 Studio wyrasta z przekonania, że przestrzeń powinna służyć człowiekowi, ale nie kosztem środowiska. Projektowanie to dla zespołu Pawła Naduka nie tylko sztuka formy, lecz przede wszystkim sztuka relacji – między człowiekiem a naturą, wnętrzem a zewnętrzem, funkcją a emocją. W centrum uwagi znajduje się użytkownik, jego potrzeby, rytm życia i sposób doświadczania przestrzeni.

Studio konsekwentnie dąży do zatarcia granic między budynkiem a otoczeniem. W realizacji Domu 35.35 na Skarpie, zlokalizowanego na stromym brzegu Wisły, architekci zaproponowali formę, która nie konkuruje z krajobrazem, lecz się z nim stapia. Infinity pool przylegający do salonu i sypialni tworzy iluzję połączenia tafli wody z nurtem rzeki, wzmacniając wrażenie naturalnej symbiozy. Zachowanie pierwotnego ukształtowania skarpy było tu nie tylko decyzją estetyczną, ale też etyczną – wyrazem szacunku dla miejsca.

Podobne podejście zastosowano w projekcie Domu na Skraju, który powstał na granicy osiedla i lasu. Architekci potraktowali budynek jako pomost między dwoma odmiennymi porządkami – urbanistycznym i naturalnym. Parterowa forma pawilonu, drewniana elewacja i duże przeszklenia pozwalają na płynne przenikanie się przestrzeni. Zastosowanie tych samych materiałów wewnątrz i na zewnątrz dodatkowo wzmacnia wrażenie jedności z otoczeniem.

Dla 77 Studio ważne jest, by budynki nie były „obiektami zawieszonymi w próżni”, lecz częścią większego ekosystemu – zarówno przyrodniczego, jak i społecznego. Projektowanie w symbiozie z naturą to nie tylko estetyka, ale też troska o dobrostan użytkowników. Przestrzenie mają wywoływać emocje podobne do tych, które towarzyszą obcowaniu z lasem, wodą czy światłem – mają koić, inspirować i dawać poczucie harmonii.

To podejście znajduje odzwierciedlenie także w detalach: orientacji budynków względem słońca, otwarciu na widoki, integracji zieleni z architekturą. W projektach 77 Studio światło nie jest tylko środkiem technicznym – jest tworzywem, które kształtuje atmosferę i rytm życia. Architektura staje się tu nie tylko schronieniem, ale też przestrzenią kontemplacji, odpoczynku i kontaktu z naturą.

Zrównoważony rozwój i rewitalizacja

W obliczu wyzwań klimatycznych i rosnącej świadomości ekologicznej, 77 Studio Architektury konsekwentnie wdraża zasady zrównoważonego rozwoju w swoich projektach. Dla zespołu Pawła Naduka nie jest to jedynie obowiązek wynikający z regulacji, lecz głęboko zakorzeniona filozofia projektowa. Architektura powinna nie tylko odpowiadać na potrzeby współczesności, ale też przewidywać przyszłość – zarówno w kontekście środowiskowym, jak i społecznym.

W projekcie fabryki Kradex, studio udowodniło, że przemysłowa architektura może być zarówno funkcjonalna, jak i przyjazna środowisku. Zamiast rozległej hali, zaproponowano zwartą, kubiczną bryłę, która minimalizuje straty energetyczne. Budynek zasilany jest odnawialnymi źródłami energii – panelami fotowoltaicznymi i pompami ciepła – a specjalnie zaprojektowany system wentylacji pozwala na odzysk ciepła z maszyn produkcyjnych. Co więcej, konstrukcja umożliwia elastyczne dostosowanie przestrzeni do zmieniających się potrzeb firmy, co czyni ją inwestycją długoterminową i odporną na zmiany technologiczne.

Zrównoważony rozwój w rozumieniu 77 Studio to także odpowiedzialność za istniejącą tkankę miejską. Rewitalizacja zabytków staje się tu nie tylko technicznym wyzwaniem, ale też aktem kulturowym. Przykładem jest projekt przywrócenia dawnego blasku Willi „Biruta” w Konstancinie-Jeziornie – neoklasycystycznego obiektu z początku XX wieku, który przez lata popadał w ruinę. Studio podjęło się kompleksowej renowacji, łącząc szacunek dla historycznej formy z potrzebą nadania wnętrzom współczesnego charakteru. To działanie, które nie tylko chroni dziedzictwo, ale też przywraca mu funkcję i sens w nowym kontekście.

Dla 77 Studio zrównoważony rozwój to nie tylko energooszczędność i ekologia, ale też trwałość społeczna i kulturowa. Budynki mają służyć ludziom przez dekady, ewoluować razem z nimi, a jednocześnie nie tracić swojej tożsamości. To architektura, która nie tylko odpowiada na potrzeby chwili, ale też buduje fundamenty dla przyszłości – z poszanowaniem środowiska, historii i człowieka.

Tekst powstał na podstawie opracowania: Teorie i manifesty polskich architektów. 77 Studio Architektury.

Fot: Piotr Krajewski, Yassen Hristov

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera