Czy wokół ronda Daszyńskiego przypadkowo powstała przyjazna przestrzeń i nowy kod tożsamości Warszawy ?

Dwa, pozornie odrębne procesy transformacji Warszawy zaczynają składać się na obraz miasta, które zaczęło budować własne, wielkomiejskie DNA. Wokół Ronda Daszyńskiego w sposób spontaniczny powstało miasto 15 – minutowe, które wymaga tylko kilku uzupełniających połączeń. Z kolei imponujący skyline stolicy stał się dowodem na europejską wrażliwość przestrzenną, a inwestorzy naszych wież dbają nie tylko o wskaźniki inwestycyjne, ale także o perspektywę zwykłego przechodnia i tereny wokół budynku. Czy to jest wyjątkowa wartość stolicy Polski ?

Pułapki monofunkcyjności i ratowanie Mordoru ?

Historia przemiany Służewca Przemysłowego to klasyczny, podręcznikowy przykład urbanistycznej ucieczki do przodu. Obszar, który na przełomie wieków w naturalny sposób wypełniał się budynkami biurowymi na pofabrycznych gruntach, bez spójnego planowania, bardzo szybko zyskał memiczne miano Mordoru. Nawet wysokiej jakości architektura poszczególnych budynków poniosła porażkę w starciu z paraliżem komunikacyjnym i brakiem funkcji towarzyszących.

Uruchomienie narzędzi, takich jak specustawa mieszkaniowa, pozwoliło jednak na zainicjowanie bezprecedensowego procesu naprawczego. Zamiast dużych płaszczyzn parkingowych przy ul. Wołoskiej powstały miejskie parki, infrastruktura szkolna oraz odważnie wprowadzane funkcje mieszkaniowe (czego przykładem jest projekt Modern Mokotów) powoli bilansują potoki ruchu i uwalniają dzielnicę od dotychczasowych patologii transportowych. Centrum biznesowe przeniosło się zaś na przemysłową Wolę, która przechodzi bardzo ciekawą przemianę.

Deweloperzy z Manhattanu nie wierzą, że patrzą na polską stolicę

Podczas wizyt studialnych w Nowym Jorku i analizy najwyższych wieżowców mieszkalnych (jak Steinway Tower), prezentacje warszawskiej panoramy wywoływała konsternację i niedowierzanie zagranicznych inwestorów. Obraz Warszawy przestał kojarzyć się ze wschodnioeuropejską prowincją, przyjmując skalę i zagęszczenie zbliżone do metropolii na świecie. Konfrontacja warszawskiej skali z rynkiem amerykańskim ujawnia ogromną zmianę percepcji krajowej architektury.

Manhattan, budowany przez dekady na bazie rygorystycznej siatki i ekstremalnego wykorzystania każdego cala działki, wykształcił architekturę czysto inwestycyjną, często wyobcowaną i pozbawioną kontekstu miejskiego na poziomie przechodnia.

Tymczasem wielkie warszawskie wieżowce powstające przy Rondzie Daszyńskiego cechują się europejską wrażliwością urbanistyczną. Amerykanie, patrząc na polską stolicę, zobaczyli nie tylko las szklanych wież, ale i strukturę, która potrafi łączyć ikoniczne sylwety wyspiarskich wieżowców z wysokiej jakości przestrzenią publiczną u jej stóp.

Czas przestać kopiować wzorce i zacząć mówić własnym głosem

Sylwetka współczesnego miasta nie jest wyłącznie wypadkową analizy nasłonecznienia, wskaźników inwestycyjnych ani sztywnych zapisów decyzji o warunkach zabudowy. Podobnie jak One World Trade Center w Nowym Jorku czy Burj Khalifa w Dubaju stanowi manifestację kondycji ekonomicznej i kulturowej swoich państw.

Znajdujemy się w momencie, w którym polska architektura przestała ślepo naśladować zachodnie wzorce. Kluczowe pytanie na najbliższe dekady brzmi: jakimi wartościami i jakim kodem kulturowym chcemy wypełnić powstające wysokościowce, aby przestały być jedynie uniwersalną, szklaną masą, a stały się czytelnym symbolem naszej tożsamości?

Fot: uM Warszawy i Karimpol

Tekst powstał na podstawie prezentacji pt. Nowe centrum Warszawy. Doświadczenie transformacji „Mordoru” a przyszłość wielofunkcyjnego miasta na przykładzie okolic Ronda Daszyńskiego wygłoszonej przez Wojciecha Koteckiego oraz Bartosza Świniarskiego  z pracowni BBGK Architekci.podczas pierwszego Warsaw Skyline Forum organizowanego przez Grupę Sztuka Architektury.

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera