Spoj – Architektura połączenia

Na granicy lasu i łąki, w sercu Białych Karpat, powstała nowa siedziba firmy Janošík – czeskiego producenta okien i drzwi. Projekt autorstwa Jakuba Janošíka to nie tylko rekonstrukcja dawnej spółdzielczej hali, lecz przede wszystkim manifest filozofii otwartości, integracji z krajobrazem i redefinicji przestrzeni pracy. Budynek nazwany „Spoj” – czyli „Połączenie” – staje się architektoniczną opowieścią o tym, jak okno może być bramą do świata, a architektura narzędziem budowania relacji.

Krajobraz jako źródło tożsamości

Nowa siedziba firmy Janošík została zlokalizowana u podnóża Białych Karpat, w miejscu, gdzie las przechodzi w łąkę. To krajobraz o silnym charakterze, który od pokoleń kształtuje lokalną tożsamość i estetykę. Budynek powstał poprzez rekonstrukcję dawnej hali zbożowej z lat 50., która pierwotnie była zamkniętą, odizolowaną strukturą, oddzieloną od otoczenia drogą i ogrodzeniem. Projekt zakładał nie tylko rewitalizację obiektu, ale przede wszystkim jego otwarcie – fizyczne i symboliczne – na krajobraz, światło i ludzi.

Architektura miała odzwierciedlać filozofię firmy, która traktuje okna nie jako produkt, lecz jako medium łączące wnętrze z zewnętrzem. Inspiracją była codzienna obecność natury, która wpływa na sposób postrzegania przestrzeni, światła i rytmu życia. W tym kontekście budynek „Spoj” staje się nie tylko siedzibą firmy, ale też miejscem spotkania kultury z przyrodą.

Przestrzeń pracy jako doświadczenie

Głównym celem projektu było stworzenie przestrzeni pracy, która będzie jednocześnie showroomem, laboratorium badawczym i miejscem spotkań. Budynek miał prezentować produkty firmy – okna, drzwi, ściany przesuwne – w ich naturalnym kontekście, umożliwiając użytkownikom ich bezpośrednie doświadczenie. Zamiast klasycznej ekspozycji zastosowano rozwiązania, które integrują produkty z architekturą, czyniąc je częścią codziennego życia.

Wnętrze budynku zostało zaprojektowane z myślą o komforcie pracy i otwartości. Biura i sale spotkań rozmieszczono wzdłuż boków, zapewniając ciszę i skupienie, podczas gdy centralna przestrzeń – przypominająca plac – pełni funkcję wspólnotową. Przesuwne ściany szklane otwierają wnętrze na ogród i łąkę, a loggie umożliwiają bezpośredni kontakt z naturą. Całość tworzy środowisko pracy, które sprzyja koncentracji, kreatywności i relacji międzyludzkich.

Architektoniczna narracja

Bryła budynku łączy dwa elementy: zredukowaną do esencjonalnych linii halę z tradycyjnym dwuspadowym dachem oraz nową, betonową kubaturę, która obejmuje starą strukturę i otwiera ją na krajobraz. Od strony drogi budynek prezentuje się monumentalnie, z wyraźnie zaznaczoną geometrią. Od strony łąki – miękko wtapia się w teren, stając się poziomą linią w krajobrazie.

Elewacja hali została obłożona czarnym modrzewiem, który podkreśla jej stalową konstrukcję i nadaje jej surowy, ale elegancki charakter. W bryle wycięto cztery duże otwory – loggie i okna – które pełnią funkcję komunikacyjną i ekspozycyjną. Największe okno (9 × 3,2 m) dominuje fasadę, odsłaniając wnętrze i zapraszając do środka. Najmniejsze, malownicze okienko po przeciwnej stronie działa jak intymny akcent. Wnętrze utrzymano w jasnej tonacji – białe ściany, wybielony świerk, naturalny dąb – tworzą przestrzeń, która nie konkuruje z krajobrazem, lecz go eksponuje.

Rzemiosło, technologia i sztuka

Zamiast burzenia wykonano renowację istniejącej struktury, jako symbol zrównoważonego podejścia do projektowania. Budynek został ocieplony, a wymiana okien i zastosowanie pasywnych rozwiązań termicznych znacząco obniżyły zapotrzebowanie na energię. W zimie wnętrze ogrzewa się dzięki promieniom słonecznym, latem chronią je loggie i okapy. Klimatyzacja nie jest potrzebna – w razie upałów stosuje się chłodzenie podłogowe.

Na dachu zainstalowano panele słoneczne, które zlicowano z powierzchnią, dzięki czemu nie zakłócają sylwetki budynku. Materiały dobrano z myślą o prostocie i autentyczności: drewno, beton barwiony w odcieniu piaskowca, szkło o zróżnicowanej fakturze, len w zasłonach i obrazach. Meble wykonano na zamówienie w firmowym warsztacie, a detale – stalowe i mosiężne – podkreślają rzemieślniczy charakter projektu.

Sztuka również odgrywa istotną rolę techniczną i buduje nastrój przestrzeni. Rzeźba-schody autorstwa Maxima Velčovskiego, cykl obrazów Lukáša Musila oraz szklane lampy DECHEM Studio – wszystkie te elementy zostały zaprojektowane z myślą o integracji z przestrzenią i jej rytmem. To nie dekoracja, lecz rozszerzenie architektury – subtelne, ale znaczące.

Showroom i siedziba firmy Janošík

Projekt: Jakub Janošík

Funkcja: Show room oraz siedziba firmy

Realizacja: 2025

Adres: Republika Czeska, Valašské Příkazy 81

Powierzchnia użytkowa: 2100 m kw.

Fot: JANOŠÍK OKNA-DVEŘE

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera