Wertykalna hamonia: dom zintegrowany z naturą w sercu Konstancina

W prestiżowej strefie ochrony konserwatorskiej Konstancina-Jeziorny powstała rezydencja o powierzchni ponad 800 m² na potrzeby wielopokoleniowej rodziny szukającej azylu i komfortu. Architektura czerpie tutaj swoją formę z sosnowego lasu i naturalnego ukształtowania terenu.

Dom w skarpie rzecznej

Lokalizacja inwestycji w konstancińskiej „strefie A” narzuciła architektom rygorystyczne ramy, które stały się punktem wyjścia do stworzenia formy obiektu. Działka, charakteryzuje się gęstym drzewostanem sosnowym i spadkiem terenu w stronę rzeki, tworząc tam skarpę. Architektura domu została dosłownie w nią „wbudowana”, co pozwoliło na optyczne zmniejszenie kubatury od strony ulicy i otwarcie go na intymny, leśny krajobraz. Kontekst ten wymusił powściągliwą formę, która ma szansę na przetrwanie próby czasu w specyficznym, wymagającym środowisku leśnym, zapewniając mieszkańcom poczucie bezpieczeństwa i odcięcia od miejskiego zgiełku.

Dom dla wielopokoleniowej rodziny

Program funkcjonalny został skrojony pod potrzeby licznej, wielopokoleniowej rodziny, kładąc nacisk na elastyczność i komfort współbycia. Serce domu stanowi rozbudowana strefa dzienna, którą podzielono na salon codzienny oraz reprezentacyjną przestrzeń gościnną. Przemyślany układ pomieszczeń obejmuje także pokoje gościnne oraz rozbudowaną strefę fitness, z której roztacza się kojący widok na zieleń. Kluczowym założeniem funkcjonalnym było zapewnienie prywatności: od strony publicznej elewacja pozostaje niemal pełna, podczas gdy od wewnątrz budynek przyjmuje formę półatrialną. Takie rozwiązanie tworzy bezpieczny, wewnętrzny dziedziniec, który staje się przedłużeniem salonu, pozwalając celebrować życie rodzinne w pełnym odosobnieniu, przy jednoczesnym zachowaniu otwarcia na widok przepływającej w sąsiedztwie rzeki.

Wertykalne stopienie domu z działką

Bryła budynku jest wertykalna, bezpośrednio nawiązując do rytmu pni sosen porastających działkę. Rozrzeźbiona, „pocięta” struktura tworzy liczne tarasy i otwarcia widokowe na różnych kondygnacjach, pozwalając mieszkańcom na kontakt z naturą zarówno z poziomu parteru, jak i z piętra, skąd można podziwiać korony drzew. Kontrast między surową, zamkniętą elewacją zewnętrzną a całkowicie przeszklonym dziedzińcem dodaje budynkowi dynamiki. Architekci umiejętnie wykorzystali skos dachu i zróżnicowanie wysokości poszczególnych modułów, dzięki czemu dom, mimo swojej znacznej powierzchni, nie przytłacza skali ogrodu, lecz zdaje się z niego naturalnie wyrastać, asymilując się z otoczeniem poprzez pionowe podziały.

Trwałość w minimalizm 

Aspekt techniczny projektu manifestuje się przede wszystkim przez dobór materiałów oraz innowacyjne podejście do doświetlenia wnętrz. Elewację wykonano ze spieku kwarcowego – materiału o wyjątkowej trwałości i odporności na czynniki atmosferyczne, co w środowisku leśnym, narażonym na wilgoć i osady z drzew, ma kluczowe znaczenie użytkowe. Technicznym majstersztykiem jest dwukondygnacyjna przestrzeń centralna z przeszklonym dachem, która wprowadza światło zenitalne do głębi domu, tworząc jasną i pełną powietrza atmosferę nawet w pochmurne dni. Zastosowanie wielkoformatowych przeszkleń o wysokich parametrach izolacyjnych pozwoliło na zatarcie granicy między wnętrzem a zewnętrzem, przy jednoczesnym zachowaniu efektywności energetycznej budynku. Każdy detal techniczny, od systemów montażu spieku po ukryte instalacje, został podporządkowany nadrzędnej idei trwałości i minimalizmu.

Duzy dom w Konstancinie

Projekt: Beczak/ Beczak/ Architekci

Realziacja: 2024

Fot:Beczak/ Beczak/ Architekci

Projekt zgłoszony do plebiuscytu Polska Architektura XXL 2025

Zobacz pełną galerię projektu

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera