Kaszubskie siedlisko w mikromieście. Znamy wyniki konkursu na nowe centrum gdyńskiego Chwarzna-Wiczlina

Współczesna urbanistyka coraz częściej poszukuje kompromisu między dynamicznym rozwojem tkanki miejskiej a szacunkiem dla lokalnej tożsamości i naturalnego krajobrazu. Przykładem takiego podejścia staje się realizacja nowego centrum dzielnicy Chwarzno-Wiczlino w Gdyni. Dzięki konkursowi architektonicznemu zorganizowanemu przez dewelopera – Grupę Hossa – wyłoniono projekt, który nie tylko odpowiada na potrzeby społeczne, ale też wchodzi w dialog z wiejską przeszłością tego obszaru. Zwycięska koncepcja, autorstwa pracowni Marcina Woyciechowskiego łączy tradycyjne motywy kaszubskiego siedliska z nowoczesną myślą projektową.

Kontekst urbanistyczny i tożsamość miejsca

Chwarzno-Wiczlino, będące pod względem obszaru największą dzielnicą Gdyni, to rejon dynamicznego rozwoju, który od lat przyciąga mieszkańców unikalnym położeniem na zachód od Śródmieścia. Bezpośrednie sąsiedztwo Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego oraz ogromny udział lasów, łąk i parków definiują mikroklimat tego miejsca, stając się kluczowym punktem odniesienia dla projektantów. Prezentowana inwestycja stanowi kulminację wieloletnich, miastotwórczych działań, zapoczątkowanych już w 2012 roku pionierskimi konsultacjami społecznymi w formule warsztatów Charrette. W ich efekcie powstała długofalowa strategia, która zakłada kreowanie przestrzeni spójnej i przyjaznej, opartej na idei mikromiasta. Projektowany obiekt nie powstaje w próżni – jego bezpośrednie otoczenie to malowniczy park z naturalnym stawem oraz rozległe błonia, co wymusiło na architektach wyjątkową wrażliwość w operowaniu skalą oraz wpisywaniu kubatury w zielony, rekreacyjny pejzaż centralnego punktu dzielnicy.

Trzy bryły

Zwycięska koncepcja, przygotowana przez pracownię pod przewodnictwem arch. Marcina Woyciechowskiego, opiera się na formie głęboko zakorzenionej w lokalnej historii i tradycji kaszubskiej. Projekt odwołuje się do przeszłości Chwarzna i Wiczlina jako dawnych wsi folwarcznych, co architekci odzwierciedlili w układzie przestrzennym przypominającym tradycyjne wiejskie gospodarstwo.

Główną oś kompozycyjną tworzą trzy bryły symbolizujące „stodoły”, zorganizowane na wzór dawnej zagrody. Każda z nich otrzymała jednak zupełnie inny, unikalny charakter architektoniczny i materiałowy. Bryła północna bezpośrednio nawiązuje do tradycyjnego budownictwa szachulcowego z murem pruskim. Bryła południowa czerpie z klasycznej architektury ceglanej i jest zwieńczona ceramiczną dachówką. Środkowa część stanowi dla nich nowoczesny, minimalistyczny kontrapunkt – zaprojektowano ją jako białe „pudełko” z nowoczesnymi okładzinami elewacyjnymi, które budzi skojarzenia z architekturą dalekowschodnią.

Jednym z najbardziej wyrazistych elementów projektu jest strzecha z trzciny, która pokrywa zachodnią część obiektu. Ten tradycyjny materiał, kojarzony współcześnie głównie ze skansenami, został tu użyty jako naturalny nośnik kaszubskiej tożsamości.

Wielowymiarowa funkcja społeczna

Głównym założeniem inwestora było stworzenie punktu, który weźmie na siebie rolę koła zamachowego życia społecznego i stanie się miejscem pierwszego wyboru dla mieszkańców. Program funkcjonalny nowej struktury dwa rodzaje potrzeb. Pierwszy z obiektów dedykowany jest szeroko pojętej gastronomii i usługom, oferując elastyczną przestrzeń gotową na przyjęcie różnorodnych lokali. Po drugiej stronie parkowego stawu jego dopełnienie stanowić będzie dwukondygnacyjny pawilon o charakterze kulturalno-sportowym. Parter tego budynku oddany zostanie rzemiosłu i handlowi, natomiast doskonale doświetlone piętro pomieści sale przeznaczone na aktywności artystyczne, edukacyjne oraz sportowe. Taki układ funkcjonalny bezpośrednio odpowiada na zdiagnozowane wcześniej problemy lokalowe oddolnych inicjatyw mieszkańców, tworząc zintegrowane centrum spotkań pozbawione wielkomiejskiego zgiełku.

Technologia w służbie pragmatyzmu

Pod warstwą bogatej symboliki kryją się na wskroś nowoczesne i pragmatyczne rozwiązania inżynieryjne. Obiekt o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej niemal 1240 metrów kwadratowych został zaprojektowany w oparciu o uniwersalną konstrukcję słupową. Decyzja ta pozwala na całkowitą swobodę aranżacji wnętrz i podział struktury na niezależne lokale, a w ujęciu długoterminowym umożliwia funkcjonowanie trzech brył jako odrębnych nieruchomości. Najbardziej spektakularnym elementem technologicznym jest jednak zastosowanie naturalnej strzechy trzcinowej na dachu zachodniego skrzydła. Użycie tego materiału, kojarzonego dotychczas z architekturą skansenową, zostało poparte racjonalnymi argumentami technicznymi. Trzcina charakteryzuje się znakomitymi parametrami termoizolacyjnymi, a jednocześnie jest naturalnym nośnikiem tożsamości regionalnej, doskonale wpisującym się w ekologiczną filozofię całego założenia.

Pozostałe propozycje w ramach konkursu na nowe centrum gdyńskiego Chwarzna-Wiczlina

Oprócz zwycięskiego zespołu do konkursu zaproszone były jeszcze dwie pracownie:  OVO Grąbczewscy i SIM Architekci.  

Pracownia OVO Grąbczewscy przedstawiła aż pięć wariantów. Znalazły się wśród nich m.in. koncepcja lekkiego drewnianego pawilonu z dachem inspirowanym falami na wodzie czy minimalistyczna bryła pięcioboku z bujnym zielonym dachem-tarasem. Wspólnym mianownikiem większości propozycji pracowni było otwarcie widokowe na staw i dbałość o przestrzenie zewnętrzne.

Pracownia SIM Architekci zaproponowała z kolei koncepcję pt. „Q.R.K.A” inspirowaną… grzybami – i to dosłownie. Trzy monumentalne, żelbetowe „grzyby-lejki" tworzą główną konstrukcję dachu; dwa z nich dosięgają kapeluszami poziomu terenu, umożliwiając wejście na zielony dach. Wnętrze podzielono na dziewięć lokali z organicznymi kształtami i przeszkloną fasadą. Koncepcja stawiała na oryginalność formy i silny ładunek symboliczny.

Żródło: materiały prasowe

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera