Nowe życie wrocławskiej hali Kraftpost

Na poprzemysłowej mapie Wrocławia kształtuje się jedna z naj inwestycji kciekawszych kulturalnych. Stuletnia, wpisana do rejestru zabytków hala Kraftpost przy ulicy Kolejowej przechodzi gruntowną transformację, by stać się nową siedzibą BWA Wrocław. Zapowiedzią tego procesu stała się monumentalna instalacja „Wędrowcy” Anny Szpakowskiej-Kujawskiej, odsłonięta na kominie odrestaurowanej kotłowni. Projekt przygotował pracownia Chamielec Architekci

Rehabilitacja dziedzictwa i nowa tożsamość ulicy Kolejowej

Wzniesiona w czasach dawnego Breslau hala Kraftpost służyła pierwotnie jako warsztat i hala montażowo-naprawcza dla charakterystycznych, żółtych autobusów pocztowych. Obiekt reprezentuje cenny relikt architektury przemysłowej, który po latach degradacji został włączony w szeroko zakrojony program rewitalizacji tkanki miejskiej. Pierwszym impulsem do zmian na tym obszarze stała się realizacja nowoczesnego osiedla mieszkaniowego, po której przystąpiono do prac renowacyjnych przy historycznym budynku kotłowni.

Decyzja o adaptacji kompleksu na potrzeby BWA Wrocław stanowi bezpośrednią konsekwencję opuszczenia przez instytucję jej dotychczasowej siedziby w Pałacu Hatzfeldów. Reprywatyzacja i planowana przebudowa dawnego pałacu zmusiły galerię do poszukiwania przestrzeni o zupełnie nowym profilu i skali. Symbolicznym otwarciem nowej epoki dla terenu przy ulicy Kolejowej stało się umieszczenie instalacji artystycznej na odnowionym kominie kotłowni, co zasygnalizowało płynne przejście obszaru od funkcji wybitnie technicznych ku centrum życia kulturalnego i społecznego. 

Elastyczna przestrzeń wystawiennicza i odpowiedź na kryzysy współczesności w BWA Wrocław

Nowa siedziba BWA Wrocław zaprojektowana została jako wielofunkcyjna platforma o łącznej powierzchni około czterech tysięcy metrów kwadratowych. Sercem programu funkcjonalnego są dwie główne hale ekspozycyjne o powierzchniach tysiąca oraz dwustu trzydziestu metrów kwadratowych, z opcją włączenia dodatkowego segmentu o powierzchni pięciuset metrów. Zróżnicowana wysokość wnętrz, sięgająca od sześciu do dziesięciu metrów, pozwala na ekspozycję wielkoformatowych dzieł sztuki współczesnej oraz tworzenie rozbudowanych instalacji przestrzennych.

Układ użytkowy obiektu wykracza jednak daleko poza tradycyjną funkcję wystawienniczą. W strukturze budowli zaplanowano dedykowaną salę do prezentacji video-artu, przestrzeń edukacyjną, wielofunkcyjne foyer oraz salę widowiskową. Założenie ma pełnić rolę otwartej placówki wspierającej lokalne inicjatywy oddolne i reagującej na wyzwania społeczne oraz klimatyczne. Całość zaplanowano z myślą o pełnej dostępności architektonicznej oraz elastyczności, która umożliwi sprawne adaptowanie wnętrz do zróżnicowanych wydarzeń artystycznych i performatywnych.

Dialog przemysłowej surowości z ekspresją sztuki współczesnej w BWA Wrocław

Forma architektoniczna nowej siedziby opiera się na operowaniu autentycznym detalem historycznym i zestawianiu go ze współczesnymi elementami przestrzennymi. Dominującym walorem estetycznym pozostaje surowa, oszczędna bryła stuletniej hali, której historyczny charakter wyznacza rytm elewacji oraz skala wnętrz. Istotnym zabiegiem w kształtowaniu wyrazu plastycznego całej przestrzeni staje się bezpośrednie włączenie sztuki w strukturę architektoniczną kompleksu.

Monumentalna instalacja „Wędrowcy” umieszczona na pionowym akcencie komina dawnej kotłowni przełamuje techniczną geometrię budowli, nadając poprzemysłowemu założeniu nowy punkt ciężkości wizualnej. Pomiędzy zachowaną substancją zabytkową a nowymi przeszkleniami i przestrzeniami kubaturowymi zachowana zostaje wyraźna hierarchia. Otwarta, doświetlona przestrzeń hal ekspozycyjnych z eksponowaną strukturą dachu buduje monumentalny, a zarazem surowy klimat wnętrza, stanowiący neutralne, lecz wyraziste tło dla sztuki najnowszej.

Konserwacja substancji zabytkowej i adaptacja ekologiczna

Proces technologiczny adaptacji hali Kraftpost wymaga precyzyjnego połączenia zaawansowanej inżynierii konserwatorskiej z nowoczesnymi rozwiązaniami budowlanymi. Podstawowym zadaniem jest zabezpieczenie oraz renowacja ceglanej struktury murów oraz historycznych elementów konstrukcji stalowej lub żelbetowej, przy jednoczesnym dostosowaniu obiektu do współczesnych norm sprawności energetycznej. Wzmocnienie ustroju nośnego hali pozwala na zawieszanie ciężkich elementów wystawienniczych oraz instalacji technicznych na konstrukcji dachu.

Integralną częścią projektu jest wdrożenie zaawansowanych systemów mikroclimatu, koniecznych dla bezpiecznego przechowywania i prezentowania dzieł sztuki. Nowe instalacje wentylacyjne, klimatyzacyjne oraz oświetleniowe zostają dyskretnie wkomponowane w historyczną tkankę, aby nie zakłócać odbioru przestrzeni. W obiekcie uwzględniono również proekologiczne rozwiązania techniczne wpisujące się w ideę łagodzenia kryzysu klimatycznego, obejmujące nowoczesne systemy zarządzania energią, poprawę parametrów izolacyjności przegród oraz racjonalną gospodarkę mediami.

Zdjęcia: Michał Łuczak, Wojciech Chrubasik, Maciej Lulko, Łukasz Kujawski, Agata Kalinowska

Źródło: https://bwa.wroc.pl

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera