Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Alvaro Siza

 

Czas czytania: ~5 min


Prezentacja laureata nagrody Pritzkera w 1992 roku

 

ti1hZDhqp2caG5RqeglGagVNdlXGqhGO9cvON9MGwzlc74MrLxLbALACbzH9_l-15.jpg
Alvaro Joaqueim de Meio Siza Vieria urodził się 25.06.1933 w małej górzystej miejscowości Matosinhos na północy Portugalii. Studia ukończył na Uniwersytecie w Porto w 1955 roku. Swoją pierwszą pracę - projekt domów mieszkalnych w Matosinhos zaprojektował jeszcze przed ukończeniem studiów - w 1954 roku. W tym czasie otworzył też studio projektowe w Porto. W 1966 Siza rozpoczął pracę na Uniwersytecie w Porto, a w 1976 został tam profesorem. Poza tym był wizytującym profesorem na Uniwersytecie Harvarda, a także na uniwersytetach: Pansylwania, Bogota oraz Lozanna. Siza twierdzi, że każdy projekt jest poddaną rygorom próbą uchwycenia przemijającego chwili we wszystkich jej przejawach. Im precyzyjniej chcemy ją wyrazić, tym wyraz jest słabszy. Siza otrzymał liczne nagrody od fundacji i stowarzyszeń europejskich, włączając w to również najbardziej prestiżowe wyróżnienie od fundacji Mies'a van der Rohe'a. Twórczość Sizy jest niezmiernie zróżnicowana - począwszy od basenów po apartamentowce, rezydencje bankowe, biurowce, restauracje, galerie sztuki, sklepy. Siza jest zwolennikiem ciągłego eksperymentowania. Dlatego właśnie jego architektura przemawia do nas nadzwyczajnym powiewem wolności i świeżości. Akceptując ryzyko takiej przygody, Siza jest w stanie uaktywnić w swojej architekturze heroicznego ducha nowoczesnej architektury, której, jak twierdzą niektórzy, grozi zanik. . Alvaro Siza Nadal trudno mi uwierzyć, że stałem się laureatem tegorocznej nagrody Pritzkera przyznanej już przez Fundację Hyatt kilku architektom, których bardzo cenię. Celem nagrody architektonicznej powinno być przede wszystkim nagrodzenie doskonałości. Mnie jeszcze nie udało się jej osiągnąć. Pamiętam rozmowę, jaką wiele lat temu przeprowadziłem z moim przyjacielem Fernando Tavora, nauczycielem szkoły w Porto. Wspomniał on o swoim zaskoczeniu niedoskonałością kopuły Brunelleschiego, dostrzegalnej pod pewnym specjalnym kątem. Najpierw wyraził pewne rozczarowanie, po którym nastąpiło uczucie zrozumienia, odkrycia i satysfakcji. Nie chodzi mi jednak o niezadowolenie artysty, którego sam często doznaję. Chodzi mi o konkretne niedoskonałości materialne: pęknięcia ściany, krzywe tynki, wygięte drewno - w sumie o porządek, którego nie udało się osiągnąć. Z drugiej strony myślę o braku wrażliwości, które utrudnia lub lekceważy poszukiwanie piękna, obojętne, czy jest to piękno harmonii czy kontrastu. Życie zawodowe architektów jest dzisiaj uwarunkowane nie tylko przez te niedoskonałości, ale również przez trudność lub niemożność robienia dobrej architektury. Różne okoliczności, które wiążą się ze zleceniami projektów architektonicznych z ich piętnem specjalizacji, przywiodły mnie do tego, aby projektować przede wszystkim tkankę urbanistyczną, składającą się z banalnych elementów, które kształtują większość przestrzeni każdego miasta czy obszaru. Nie jest to skromne zadanie. Jego celem jest odtworzenie utraconej spontaniczności, spontaniczności i zróżnicowania, zbiorowej zdolność znalezienia lub wytworzenia miejsca dla wyjątkowych wydarzeń miejskich.
eYtCmdEcnbW58M7GmwwxjDs9OacnqMKc8hWF2cCRDKlHSaU2BY6xdRtuwYNk_1-15.jpg
Opinia jury Architektura Alvara Sizy jest radością dla zmysłów i ducha. Każda linia i krzywizna została umieszczona trafnie i pewnie. Podobnie jak u wczesnych modernistów, jego formy, modelowane światłem, mają zwodniczą prostotę; są szczere. Rozwiązują problem bezpośrednio. Tam, gdzie niezbędny jest cień, pojawia się nadwieszenie okapu, gdzie potrzebny jest widok - zrobione jest okno. Schody, pochylnie i ściany - wszystko w budynkach Sizy zdaje się być z góry zaprogramowane. Po dokładniejszym zbadaniu owa prostota okazuje się jednak wielce złożona. Jest to subtelne mistrzostwo ukryte pod tym, co wydaje się "naturalną twórczością". Chociaż sam Siza odrzuca wszelką klasyfikację, jego architektura rozsadza zasady modernizmu i jego wrażliwości estetycznej, jest również architekturą poszanowania dla tradycji ojczystej Portugalii, kraju materiałów i form nadwerężonych przez czas, poszanowania dla kontekstu, niezależnie od tego, czy jest to stary budynek, osiedle takie jak Chiado Quarter w Lizbonie, czy skaliste wybrzeże oceanu w klubie sportowym w Porto, wreszcie poszanowania dla czasów, w których pracuje dzisiejszy architekt, ze wszystkimi ich ograniczeniami i wyzwaniami. Ogromna uwaga, z jaką Siza podchodzi, do relacji przestrzennych i do trafności formy, dotyczy zarówno projektu domu jednorodzinnego, jak i całego zespołu mieszkaniowego czy budynku biurowego. Istota i jakość jego pracy nie są uzależnione od skali. Siza utrzymuje, że aby rozwiązać problemy, które przed nimi stoją - architekci niczego nie wymyślają, a raczej przekształcają.
0vTyF8GBGNlxhrViujCqbo6OLYH60AWRV7CQQwKUs3M3fiWEmM63FMX16h0k_2-15.jpg
Wybrane realizacje 1956 Centrum parafialne Matosinhos, Portugalia 1957 Rezydencja Carneiro de melo Porto, Portugalia 1958 Herbaciarnia Boa Nova Leça de Palmeira, Portugalia Basen kąpielowy Quinta da Conceiçao Leça de Palmeira, Portugalia 1960 Rafineria Angola Oil Leça de Palmeira, Portugalia Rezydencja Rocha Ribeiro Maia, Portugalia 1961 Rezydencja rodziców Matosinhos, Portugalia 1964 Rezydencja Alves Costa Moledo do Minho, Portugalia 1966 Rezydencja Alves Santos Póvoa de Varzim, Portugalia 1967 Rezydencja Manuel Magalhaes Porto, Portugalia 1971 Rezydencja Alcino Cardoso Moledo do Minho, Portugalia Bank Pinto&Sotto Maior Oliveira de Azemeis, Portugalia 1972 RezydencjaMarques pinto Porto, Portugalia 1973 Galeria Sztuki Porto, Portugalia Rezydencja Beires Póvoa de Varzim, Portugalia 1974 Budynki mieszkalne Sao Victor 1976 Rezydencja Antonio Carlos Siza Santo Tirso, Portugalia Budynki mieszkalne Fraenkelufer Berlin, Niemcy 1977 Budynki mieszkalne Quinta da Malagueira Évora, Portugalia 1980 Budynki mieszkalne Schlesisches Tor Berlin, Niemcy 1981 Rezydencja Avelina Duarte Ovar, portugalia 1982 Dzielnica handlowo-mieszkaniowa Guimaraes, portugalia 1983 Kościół w Salemi Salemi, Sycylia, Włochy Budynki mieszkalne w Schilderswijk Ward Haga, holandia Rozbudowa i rewaloryzacja Wydziału Architektury Uniwersytetu w Porto Porto, Portugalia Dwa domy i sklepy w Van der Venne Park Haga, Holandia 1985 Pawilon Wydziału Architektury Uniwersytetu w Porto Porto, Portugalia 1987 Rezydencja Miranda Santos Matosinhos, Portugalia Rezydencja César Rodrigues Porto, Portugalia Dom Trzeciego Wieku przy Falckensteinstrasse Berlin, Niemcy 1988 Biblioteka Uniwersytetu w Aveiro Aveiro, Portugalia Wieża wodna Aveiro, Portugalia Kościół Sao Joao Bosco Évora, Portugalia Galicyjskie Centrum Sztuki Współczesnej Santiago de Compostela, Hiszpania 1989 Centrum meteorologiczne wioski olimpijskiej Barcelona, Hiszpania 1990 Dom Ana Costa Lousada, Portugalia 1991 Budynek 5, Grandella, Chiado Lizbona, Portugalia Budynek 7, Camara Chaves, Chiado Lizbona, Portugalia Budynek 8/9, Castro&Melo, Chiado Lizbona, Portugalia
8uDxXCDEXid3QY9pE4yqQCGEGiD4edNqY9EbVVn2TgccXRWADfifEo80KfEE_3-15.jpg
Na zdjęciach od góry: 1. Schlesisches Tor Housing Berlin, Germany 2. Boa Noa Tea House Leca de Palmeira, Portugal 3. Quinta da Malagueira Housing Evora, Portugal

Podepnij swój artykuł

tagi

Finale Apartments – nowa część osiedla Eco-Park
Finale Apartments – nowa część osiedla Eco-Park

Finale Apartments – to nowa część osiedla Eco-Park, które jest jednym z bardziej znanych nowych osie ...

Widok Tower – wieża obok Rotundy
Widok Tower – wieża obok Rotundy

Widok Tower – tam się nazywać wysoki na 95 metrów gmach, który powstanie obok (też nowej) Rotundy, w ...

Christian de Portzamparc zdobywcą Praemium Imperiale Award
Christian de Portzamparc zdobywcą Praemium Imperiale Award

Praemium Imperiale Award przyznawane jest od 30 lat. W tym roku w gronie laureatów znalazł się franc ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera