Kamyk po kamyku. Redefinicja podmiejskiej tkanki i ucieczka od stempla na Osiedlu Kamykowa na Białołęce

Najnowszy projekt 77Studio Architektury ma pokazać, że podmiejskie osiedle nie musi być zamkniętą enklawą z powtarzalnymi budynkami. Zmienny układ brył, zróżnicowanie materiałów i kolorów oraz otwarta kompozycja przestrzenna Kamykowej mają za zadanie przełamać schemat zabudowy łanowej, charakterystyczny dla wielu inwestycji na obrzeżach miast. Udało się ?

Osiedle Kamykowa na Białołęce w tkance miejskiej

Współczesne obrzeża dużych aglomeracji cierpią na symptom chaotycznego rozlewania się przestrzeni, w którym prym wiedzie komercyjna zabudowa o charakterze łanowym. Jedną z odpowiedzi na ten narastający kryzys urbanistyczny staje się projektowana inwestycja na stołecznej Białołęce. Otoczenie działki charakteryzuje się dużą ilością zieleni oraz obecnością tradycyjnej, eklektycznej zabudowy jednorodzinnej. 

Kluczową decyzją było całkowite zrezygnowanie z modelu ogrodzonej enklawy.  Dzięki temu projekt zachowuje drożność lokalnych ścieżek i połączeń pieszych, eliminując konieczność nadrabiania drogi przez mieszkańców sąsiednich kwartałów. Założenie to zyskuje dzięki temu wyrazisty charakter oraz humanitarny wymiar, integrując społeczność lokalną.

Osiedle Kamykowa na Białołęce bez samochodów

Struktura funkcjonalna inwestycji obejmuje łącznie 30 lokali mieszkalnych o zróżnicowanym metrażu od 100 do 130 metrów kwadratowych, rozmieszczonych w kameralnych segmentach bliźniaczych. Poprzecznie poprowadzone drogi wewnętrzne dzielą cały teren na cztery odrębne, małe strefy o dedykowanych wjazdach, co wyklucza wrażenie przytłaczającej skali masowego osiedla. Budynki usytuowano po obu stronach wewnętrznych uliczek, tworząc klasyczne relacje pierzejowe i nadając założeniu miejski rys.

Radykalnym krokiem jest całkowite uwolnienie dziedzińców od obecności samochodów. Ruch kołowy oraz parkowanie zostały w pełni sprowadzone do garaży zintegrowanych w bryłach budynków oraz nielicznych, wyznaczonych na uboczu miejsc postojowych. Brak aut zaparkowanych bezpośrednio przed elewacjami frontowymi oddaje półprywatne podwórka mieszkańcom, przekształcając je w bezpieczną, kameralną przestrzeń rekreacji, integracji oraz spotkań. Dopełnieniem funkcji rekreacyjnej jest przemyślana kompozycja zieleni miękkiej, drzew oraz traw ozdobnych, które naturalnie kadrują widoki i budują nastrój bliskości z naturą.

Osiedle Kamykowa -naprzemienne ustawienia brył oraz odwracanie kierunku kalenic

Od strony estetycznej i kompozycyjnej autorzy zrezygnowali z pokusy łatwej standaryzacji. Zamiast powtarzania jednakowych segmentów zastosowano zabieg naprzemiennego ustawienia brył oraz odwracania kierunku kalenic.

Proste, wręcz archetypiczne formy budynków zyskały dzięki temu niesymetryczny rytm, który skutecznie eliminuje wrażenie powielania obiektów „jak spod stempla”. Całość sprawia wrażenie przestrzeni kształtowanej organicznie i ewolucyjnie przez lata.

Spójność założenia osiągnięto poprzez wyważony balans między zmiennością a rygorem geometrycznym. Budynki różnią się wysokością i proporcjami, nawiązując skalą do otaczającej tkanki jednorodzinnej. Różnorodność układów i swoboda kompozycyjna sprawiają, że osiedle zyskuje własną tożsamość wizualną, stanowiącą udaną imitację naturalnego fragmentu tkanki miejskiej.

Osiedle Kamykowa na Białołęce - tożsamość kolorystyczna podwórek

W warstwie wykończeniowej i technologicznej projekt opiera się na zestawieniu tradycyjnych, szlachetnych materiałów elewacyjnych. Powierzchnie ścian zewnętrznych pokryto tynkiem oraz płytkami ceramicznymi o wysmakowanej fakturze. Paleta barwna projektu bazuje na subtelnych przejściach tonalnych – od jasnych, ciepłych beżów i przełamanej bieli, poprzez stonowane szarości, aż po wyraziste, głębokie czerwienie nawiązujące do ceramiki ceglanej.

Wyjątkowo trafionym detalem techniczno-materiałowym jest ujednolicenie kolorystyczne wybranych płaszczyzn. W wyznaczonych strefach czerwone ściany budynków są bezpośrednio zestawione z utwardzonymi nawierzchniami utrzymanymi w niemal identycznej tonacji barwnej. Ten zabieg zaciera granicę między płaszczyznami pionową i poziomą, akcentując indywidualną tożsamość półprywatnych podwórek oraz podkreślając spójność estetyczną całego założenia.

Źródło: materiały prasowe

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera