Zasady architektury potencjalnej - Sztuka architektury

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Zasady architektury potencjalnej

 

Czas czytania: ~2 min


VsDXFsVPol1zD7wa4CPDd726cBdHQUQD7QHoKxRRHcKZ85FEkyo3hmywJBiH_arch-pten.JPG

Przestrzenie na pozór niezagospodarowane, poprzez właściwe ich zestawienie i powiązanie w strukturze budynku stają się potencjalne – mogą spełniać różne funkcje. Budynek jest obiektem spełniającym rożne potrzeby człowieka i znaczenie przestrzeni powinno być określane przez jego formy aktywności.

Od połowy XX-wieku nie ma już nowej architektury. Architekturą obwołano wtórną mieszankę elementów nowoczesnych i historycznych. Gusta wykrzywił postmodernizm. Poszukiwania nowych atrakcyjnych wizualnie i zaskakujących form zastąpiły refleksję nad wyzwaniami zmieniającego się świata.

Przestańmy tworzyć budynki. Zacznijmy tworzyć Miejsca. Żywot współczesnych, wąsko wyspecjalizowanych technologii to 5-10 lat. Już w procesie projektowania zaczynamy określać rzeczywistość w jej schyłkowej fazie użyteczności. Obiekt bezpośrednio po wybudowaniu jest już często przestarzały i powinien zostać poddany „modernizacji” i “przystosowaniu” do nowej funkcji czy technologii. Specjalizacja jest wrogiem kreatywnego myślenia, przegrywa w naszym szybko zmieniającym się świecie.

Aby przetrwać, aby się rozwijać musimy nauczyć się myśleć i projektować wielopłaszczyznowo, wielowątkowo i elastycznie. Żyjemy w czasach swobodnego przepływu informacji. Świat postrzegany liniowo skończył się w połowie XX- wieku jeszcze przed rozkwitem internetu. Ale to współczesne technologie i globalizacja sprawiły, że rozwiązania problemu już nie są lokalne. Zachowanie pamięci i ciągłości lokalnej nie jest jedynym drogowskazem. Rozwój możliwości wymiany myśli, generowania nowych idei w cyfrowej rzeczywistości daje inne rozwiązania tego samego problemu. Tak samo nazwane potrzeby już nie generują tych samych odpowiedzi.

Rola Architekta ulega przez to znacznej zmianie. Z twórcy staje się moderatorem dyskusji grupy użytkowników, lokalnego społeczeństwa, ale też postronnych „społecznościowych” obserwatorów. Proces projektowy właściwie polega na intuicji (analizie zawsze niedostatecznej ilości danych), doświadczeniu i na rozmowie z klientem. Rozmawiać można z klientem indywidualnym lub społecznościowym albo wirtualnym - przy większych inwestycjach. Zmienia się też cel pracy architekta. Zamiast budynku tworzymy miejsce, które tylko w części jest budynkiem.

Miejsce jest materialną strukturą stanowiącą bazę potencjalnych możliwości. Jest przedmiotem ciągłego procesu dyskusji - projektowania - użytkowania. Zrezygnujmy z tradycyjnego zestawu odziedziczonych informacji krępujących zdolność nowej kreacji. Jesteśmy w czasach przejściowych. Już nic nie jest oczywiste, nie musimy zachowywać się tak samo: jadać w jadalni, spać w sypialni, kuchnie dawno przestały być zamkniętymi pomieszczeniami.

Dalsza część artykułu w najnowszym numerze e-kwartalnika Krytyka Architektury


Podepnij swój artykuł

tagi

Nagroda Architektoniczna Prezydenta Warszawy 2021 – trwa głosowanie
Nagroda Architektoniczna Prezydenta Warszawy 2021 – trwa głosowanie

18 nowo powstałych w stolicy budynków otrzymało nominacje w konkursie o Nagrodę Architektoniczną Pre ...

Webinarium Knauf: Projekt, najważniejszy etap prac dociepleniowych od wewnątrz. Jak zrobić to dobrze?
Webinarium Knauf: Projekt, najważniejszy etap prac dociepleniowych od wewnątrz. Jak zrobić to dobrze?

Co jest ważne? Współczynnik U, komfort użytkowania czy wpływ docieplenia na trwałość przegrody? Proj ...

Webinarium Sika: Dachy zielone – szwajcarska jakość hydroizolacji dostosowana do Twoich potrzeb
Webinarium Sika: Dachy zielone – szwajcarska jakość hydroizolacji dostosowana do Twoich potrzeb

Dachy są najbardziej narażonymi na działanie czynników warunków atmosferycznych elementami budynków ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera