Zasady architektury potencjalnej - Sztuka architektury

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera


Zasady architektury potencjalnej

 

Czas czytania: ~2 min


VsDXFsVPol1zD7wa4CPDd726cBdHQUQD7QHoKxRRHcKZ85FEkyo3hmywJBiH_arch-pten.JPG

Przestrzenie na pozór niezagospodarowane, poprzez właściwe ich zestawienie i powiązanie w strukturze budynku stają się potencjalne – mogą spełniać różne funkcje. Budynek jest obiektem spełniającym rożne potrzeby człowieka i znaczenie przestrzeni powinno być określane przez jego formy aktywności.

Od połowy XX-wieku nie ma już nowej architektury. Architekturą obwołano wtórną mieszankę elementów nowoczesnych i historycznych. Gusta wykrzywił postmodernizm. Poszukiwania nowych atrakcyjnych wizualnie i zaskakujących form zastąpiły refleksję nad wyzwaniami zmieniającego się świata.

Przestańmy tworzyć budynki. Zacznijmy tworzyć Miejsca. Żywot współczesnych, wąsko wyspecjalizowanych technologii to 5-10 lat. Już w procesie projektowania zaczynamy określać rzeczywistość w jej schyłkowej fazie użyteczności. Obiekt bezpośrednio po wybudowaniu jest już często przestarzały i powinien zostać poddany „modernizacji” i “przystosowaniu” do nowej funkcji czy technologii. Specjalizacja jest wrogiem kreatywnego myślenia, przegrywa w naszym szybko zmieniającym się świecie.

Aby przetrwać, aby się rozwijać musimy nauczyć się myśleć i projektować wielopłaszczyznowo, wielowątkowo i elastycznie. Żyjemy w czasach swobodnego przepływu informacji. Świat postrzegany liniowo skończył się w połowie XX- wieku jeszcze przed rozkwitem internetu. Ale to współczesne technologie i globalizacja sprawiły, że rozwiązania problemu już nie są lokalne. Zachowanie pamięci i ciągłości lokalnej nie jest jedynym drogowskazem. Rozwój możliwości wymiany myśli, generowania nowych idei w cyfrowej rzeczywistości daje inne rozwiązania tego samego problemu. Tak samo nazwane potrzeby już nie generują tych samych odpowiedzi.

Rola Architekta ulega przez to znacznej zmianie. Z twórcy staje się moderatorem dyskusji grupy użytkowników, lokalnego społeczeństwa, ale też postronnych „społecznościowych” obserwatorów. Proces projektowy właściwie polega na intuicji (analizie zawsze niedostatecznej ilości danych), doświadczeniu i na rozmowie z klientem. Rozmawiać można z klientem indywidualnym lub społecznościowym albo wirtualnym - przy większych inwestycjach. Zmienia się też cel pracy architekta. Zamiast budynku tworzymy miejsce, które tylko w części jest budynkiem.

Miejsce jest materialną strukturą stanowiącą bazę potencjalnych możliwości. Jest przedmiotem ciągłego procesu dyskusji - projektowania - użytkowania. Zrezygnujmy z tradycyjnego zestawu odziedziczonych informacji krępujących zdolność nowej kreacji. Jesteśmy w czasach przejściowych. Już nic nie jest oczywiste, nie musimy zachowywać się tak samo: jadać w jadalni, spać w sypialni, kuchnie dawno przestały być zamkniętymi pomieszczeniami.

Dalsza część artykułu w najnowszym numerze e-kwartalnika Krytyka Architektury


Podepnij swój artykuł

tagi

Projekt domu z nadwieszeniem
Projekt domu z nadwieszeniem

Na niełatwej do zabudowy długiej i wąskiej działce o wymiarach 14 x 116 m zespół w składzie: Tomasz ...

Webinarium Stiebel Eltron: Przepływowe ogrzewacze wody
Webinarium Stiebel Eltron: Przepływowe ogrzewacze wody

28 września 2020 o godz. 11:00 odbędzie się siódme już webinarium firmy Stiebel Eltron, które tym ra ...

Webinarium Schüco: Architektura bez barier – demografia czy potrzeba?
Webinarium Schüco: Architektura bez barier – demografia czy potrzeba?

Architektura bez barier to temat kolejnego webinarium architektonicznego firmy Schüco, które odbędzi ...

KOMENTARZE
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie przegap okazji!!!

zapisz się do naszego newslettera