Opuszczony dom - Paweł Kobryński
Data dodania: 12.01.2015 Czas czytania: ~ 1 min
Państwa głos został zapisany. Głosować można raz na 24 godzinny na jeden obiekt z wybranej kategorii.
Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera
Data dodania: 12.01.2015 Czas czytania: ~ 1 min
Krytyka Architektury
Oto Dom opuszczony, ceglany, wciśnięty w zbocze. Zarośnięty zielenią jak włochatą brodą. Widzę, że jeszcze ostatnimi siłami czeka, obolały czasem i porzuceniem, na swojego gospodarza.
Widzę jego zmarszczki – spękania, siwiznę wypłowiałych wystawionych na deszcz krokwi. I widzę, wiedziony przeczuciem i rodzącym się nagle planem, jak znów pięknie żyje. Gdzie jest? Gdzie jest Inwestor? Może kupi to gospodarstwo niczyje?
Powiedzmy, że kupi. Wtedy widzę pracę. Najpierw przy stole, nad rysunkami, później rozmowy, dyskusje i walkę z przepisami. Dalej coraz poważniej: rozbiórka części niechcianej, naprawa murów, klejenie, bicie, łatowanie, wymiana dachu i jego pokrycia. Przekucia, tynki, malowanie. Wiercenie, montaż i tęgie przeklinanie.
Dalsza część w numerze 2/2014 e-magazynu Krytyka Architektury. Pobierz TUTAJ
Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!
Skromne muzeum ukryte w sadzie pod Hanoi zdobyło główną nagrodę w konkursie architektury ceglanej Br ...
Miejskie pływalnie to zazwyczaj tzw. architektura tła - płaskie klocki z blachy i szkła, które w mie ...
Robiono tu codzienne zakupy, dziś stoją tu warte miliony, monumentalne rzeźby z brązu i marmuru. Zwy ...
O zakładaniu biura, zbieraniu...
Europa starzeje się w tempie,...
PLGBC opublikowało raport „Zró...
W dobie chronicznego stresu i...
ZOBACZ WSZYSTKIE
Strona korzysta z plików cookies w celu zapewnienia realizacji usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce...
Komentarze
Zaloguj się, aby dodać komentarz