Ikona kopana - Aviva Stadium w Dublinie

O stadionach, szczególnie tych bardzo dużych, trudno pisać. Zazwyczaj nie wzbudzają specjalnych emocji estetycznych.

Lekki, przezroczysty, dopasowujący się do sąsiedniej, zaledwie dwukondygnacyjnej zabudowy. Aviva Stadium w Dublinie stał się ikoną miasta, choć miał być niewidoczn.

O stadionach, szczególnie tych bardzo dużych, trudno pisać. Zazwyczaj nie wzbudzają specjalnych emocji estetycznych. Być może tym bardziej warto przyglądać się tym obiektom, których bryły są starannie zaprojektowane, w których dla architektów liczyły się nie tylko ilość krzesełek czy wielkość murawy, ale również to, jak stadion koresponduje z okolicą, jak istnieje w mieście i wygląda z zewnątrz.

Jednym z takich obiektów jest Aviva Stadium, oddany do użytku 14 maja 2010 roku. W listopadzie 2010 roku budowla otrzymała wyróżnienie podczas World Architecture Festival (WAF) w Barcelonie. Jury doceniło przede wszystkim doskonałe wkomponowanie obiektu w kontekst oraz jego dostępność. Laur przywieziony z WAF to nie jedyna nagroda dla stadionu. W 2011 roku Royal Institute of British Architects uznał, że Aviva Stadium jest najlepszym obiektem rekreacyjnym oraz że najlepiej spełnia wymogi dostępności; swoje nagrody obiektowi przyznały mu też takie organizacje, jak British Construction Industry i Irish Concrete Society.

Dalsza część artykułu w numerze 1/2012 e-magazynu Krytyka Architektury.

Pobierz bezpłatnie TUTAJ