Beton, płótno, ruch - Stadion Miejski we Wrocławiu
Data dodania: 15.02.2016 Czas czytania: ~ 1 min
Państwa głos został zapisany. Głosować można raz na 24 godzinny na jeden obiekt z wybranej kategorii.
Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera
Data dodania: 15.02.2016 Czas czytania: ~ 1 min
Beton, płótno, ruch - Stadion Miejski we Wrocławiu
Obserwuj nas w Google News. Kliknij w link i zaznacz gwiazdkę.
Dodaj nas do preferowanych źródeł w Google. Kliknij w link i potwierdź wybór.
Obiekt wrocławski jest najrzadziej komentowanym stadionem pośród wybudowanych na Euro 2012. Być może dlatego, że wymaga w odbiorze pewnego wysiłku. Żeby go docenić, trzeba wiedzieć, że jest tak naprawdę elementem większej, infrastrukturalnej całości.
W 2007 roku rozstrzygnięty został konkurs architektoniczny na projekt; wzięło w nim udział 21 zaproszonych pracowni z Polski i zagranicy. Pierwszą nagrodę otrzymało niemiecko‑polskie konsorcjum JSK Architekci, to samo, które stworzyło wizję Stadionu Narodowego w Warszawie. Architekci zaproponowali kształt, kojarzący się z papierowym, chińskim lampionem. Chodziło o to, by obiekt otrzymał prostą, wręcz lakoniczną, jednak przyciągającą wzrok formę. Takim właśnie „znakiem w przestrzeni” stał się świecący, lekki lampion. Niedługo po upublicznieniu wyników konkursu pojawiły się opinie, że obiekt bardzo przypomina zbudowaną w 2007 roku (a wybraną w konkursie w 2003, budowaną od 2005 roku) salę koncertową Zenith w Strasburgu. Dzieło Massimiliano i Doriany Fuksas jest mniejsze (mieści 10 tysięcy widzów), a opinająca stelaż tkanina jest pomarańczowa, jednak oba obiekty są rzeczywiście uderzająco do siebie podobne. Fuksas, któremu pokazano projekt wrocławskiej areny, nie uznał podobieństwa za niestosowne: Włoch stwierdził, że tradycyjny kształt chińskiego lampionu, którym obie pracownie się inspirowały, jest znany całemu światu i nie jest niczyją własnością. W ciągu zaledwie dwóch lat (tyle trwała budowa), w położonej w zachodniej części Wrocławia dzielnicy Maślice powstał stadion, mieszczący 44 tysiące widzów, wyposażony w prawie 113 000m² powierzchni użytkowej.
Dalsza część artykułu w numerze 1/2012 e-magazynu Krytyka Architektury.
Pobierz bezpłatnie TUTAJ
Obserwuj nas w Google News. Kliknij w link i zaznacz gwiazdkę.
Dodaj nas do preferowanych źródeł w Google. Kliknij w link i potwierdź wybór.
Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!
Jeden z betonowych domów Roberta Koniecznego trafił na rynek nieruchomości. Dom Autorodzinny z 2013 ...
Siedemnaście lat oczekiwania, ruchliwe skrzyżowanie i budżet samorządowy. Gdy większość realizacji z ...
Przez ostatnie trzydzieści lat wizje rozwoju ścisłego centrum Warszawy koncentrowały się niemal wyłą ...
Przez ostatnie trzydzieści lat...
Podczas 48. sesji Komitetu Świ...
Przypadek gdańskiej Granarii p...
Plany wyburzenia nowoczesnego,...
ZOBACZ WSZYSTKIE
Strona korzysta z plików cookies w celu zapewnienia realizacji usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce...
Komentarze
Zaloguj się, aby dodać komentarz